Boşanmakta haksız mıyım?

Eleştirmedim çünkü ben bu ilişki için her zaman elimden geleni yaptım. Hiçbir zaman kendimi de ihmal etmedim, eşimi de. Cinsel olarak çok merak ettiyseniz de bir kızım doğduktan sonra 2 ay uzak kaldık. Onun dışında gayet düzenli de bir cinsel hayatımız vardı. İkimiz için her zaman alan ayırdım. Yeri geldi kızımı anneme bırakıp aldım eşimi 2 gün sürpriz tatile götürdüm baş başa kalmak için. O yüzden kendimle alakalı hiçbir zaman soru işareti olmayacak kafamda.

Ben ona hayatının şansını veriyorum işte bundan daha büyük şans mı var. Bundan sonra özgürce istediği kadınla konuşup istediği kadınla buluşabilir.

Klasik erkek elbette boşanmak istemiyor. Ama artık ben davamı açtım. Bu saatten sonra de onun ne dediğinin çok da bir önemi yok.

İnşallah 🙏

Ben onu tanıdığımda 20 yaşındaki kızlarla flört etmiyordu

34 yaşında. 7 yıldır beraberiz

29

Pedagog arkadaşım var. Boşanacaksan eğer şimdi boşan dedi. İleriki yaşlarda çocuklar için daha zor oluyormuş bu duruma alışmak.
Ben bu saatten sonra ona güvenemem. İleride kızımın önüne de babasının yaptığı çapkınlıkların çıkmasını istemiyorum. O zaman babasına karşı güveni de kalmaz.
Benim için hayatta aşk ve erkekler hiçbir zaman öncelik olmadı. Hayatımda biri olmadan da ben gayet mutlu oluyorum. Her zaman için önceliğim kariyerimdi. Bundan sonra da kariyerim ve kızım.

Sosyalleşmeye ve eğitimine başladığı yıllar daha kritik. 4-5 yaş sonrasında hem okul dönemi başlıyor hem çocuğun kendi algısı oluyor dünyaya karşı. O dönemde boşanmaya kalkarsam okula karşı oluşacak herhangi bir negatif tepki çocuğumun bütün eğitim hayatını olumsuz etkileyebilir. O aralarda boşanırsak ayrıca çocuk terk edildiğini düşünmeye meyilli. En başından bu durumla büyürse daha doğal bir şey olarak karşılayacak.
Ki zaten babasından ayırmayı da düşünmüyorum kızımı. Anlaşarak boşansaydı velayeti de ortak olacaktı.

Pedagog eşliğinde yönetiyoruz bütün süreci. En son isteyeceğim şey kızımın üzülmesi ya da babasına karşı negatif bir şeyler beslemesi.

İnşallah 🙏