Heveslerim o kadar çok kırılıyor ki neden böyle?

huzur istiyorum. beni anlayan dinleyen , sevgisini sonuna kadar hissettiren. saygılı anlayışlı bir eş ve tabiki bunları beklerken benim de aynı şekilde hissedebileceğim bir kişi olamalı. biraz da maddi açıdan rahat edebileceğim bir evlilik.

aslında hiç öyle biri değilim. zaten hepsinin olamayacğını da bliyorum ama insan gördüğü anda der ya ben bununla varlığa yokluğa da varım diye onu hissedemiyorum. mesela son bir ilişkim vardı çocuk seviyordu belli de ediyordu ama bir kaç kere canımı sıkan bir şeyler oldu geçmişte olmuş olayları paylaştım hiç yoksa da insan şaşırma tepkisi verir sustu cevap vermedi. ben kendi kendime anlatıp sustum. uyardım da ama değişen bişey olmadı ve sonrasında düşündüm ben bu adamla aynı eve girsem bir sıkıntım olduğunda da böyle sus pus mu olacak. ben bir şeyimi paylaşamayacak mıyım. sonrasında farketiiğim başka şeyler de oldu ve benim için doğru kişi olmadığını anladım yolları ayırdım. onunda evi falan yoktu aslında ama bilerek ben bu ilişkiye başladım olup olmamasını da önemseme ilk baştan. ama bazı boşluklar var aşk mantık çerçevesinde bazen ikisi de doldurmuyor

zaten ısınamıyorum.

orası kesin öyledir. ama bu çevrenin gerçekten etkisi çok büyük. daha evlenemiyor musun biri yok mu evde mi kaldın muhabbetleri insan üstünde gerçekten ağırlık yapıyor.

çok korkuyorum. Rabbim hayırlısını versin

öyle yapıyorum. Allah herkese gönlündeki hayırlı etsin. hakkında hayırlı olanı da gönlüne razı etsin

neden

vardır elbet

hayırlısı

neden