Eşim bana sen ne kadar narinsin, prensessin diyor? Alınmakta haklı mıyım?

Ikimizde çalışıyoruz ama malum bizim ulkenin erkekleri sorumluluk bilinciyle buyutulmuyorlar. bende eşime sorumluluklar veriyorum. 1 yildir evliyiz. Işte bu tamir, taşima, itme islerine hic girismiyorum. Evi dizerken de hic taşima, esyalari itme işlerine hic girmedim. Biraz da sagliksal bu.

Doktor agir kaldirma, ziplama, esyalari itme gibi seyleri yapma demişti. Ev dizerken agir esyalari galiyle erkek gucuyle esim hallederken, bende detay ve kucuk isleri hallettim.

Temizlik falan yaparken de eşime ittiriyorum koltugu, dolaplari falan. Damacana geliyor eve. Kapinin önüne biraktiriyorum. Esim gelince su geldi, iceriye getirir misin diyorum.

Copleri esime attiriyorum. Bazen ev islerine de dahil etmeye calisiyorum. Ikimizde calisiyoruz cunku. Supurgeyi eline veriyorum o supururken ben camasirlarla falan ilgileniyorum mesela. Evdeki tamirat işlerine hic girismiyorum. Esim halletsin diye.

En son bir kargo geldi masa ve sandalye. Kurulmasi gerek. Eşim musait oldugu zaman kursun diye antre de bekliyordu. Esim geldi. Bu ne dedi. Masamiz geldi, istedigin zaman, musait olunca kurarsin dedim.

Bunu da mı yapamiyorsun dedi. Yuzune baktim saskinlikla. Sen ne kadar narinsin, prensessin. Yani senin hemcinslerin cogu seyi kendi yapiyor, bu şeyleri kendi kuruyor. Matkap falan kullanıyorlar. Koltuklari kendileri itiyorlar. Damacanayi sirtlaniyorlar. Hic gelsin de esim yapsin diye bekleyenini ben görmedim.

Evdeki tamirat islerini bile yapiyorlar. Bunlar agir da degil. Iki parcayi birlestireceksin, zor mu yani, bunu da mi yapamıyorsun anlamiyorum ki dedi.

Evet diger kadinlar her seyi yapiyorlar ama onlarin evlerindeki erkek ne işe yarıyor o zaman dedim. Her seyi o kadinlar yapacaksa ya da ben yapacaksam neden evlenelim ki o zaman.

Ben her seyi kendim yapsam, yapmak istesem seninle evlenmezdim. Evliligin ne anlami kalır o zaman, hayati paylasmayacaksak dedim. Bunu kurmak evet basit ama ben sende bir seylere dahil ol istiyorum. Tamam, şu basit seyi kurmak, diger isleri yapmak zor geliyorsa kurma, yapma, beni de boşayabilirsin, o her halti kendi halleden kadinlardan biriyle evlenirsin. dedim. Simdi konusmuyorum onunla. Cok kirildim cunku.

Arkadaslar ben bir sure yalniz yaşadım. Her isimi de kendim yaptım. Esimi bir seylere dahil etmek ve sorumluluk almasini istedigim icin boyle yapiyorum.

Evdeki her seyi o bahsettigi kadinlar gibi ben yaparsam ne anlami var erkegin evde olmasinin? Kadin her işi yapsin, eve para da getirsin. Boyle bir kadin niye evlensin, o zaman niye bir erkege ihtiyaç duysun ki?

Yani koltuklari, dolaplari, bazayi falan elbet itecek. Erkek gucuyle benim gucum bir mi? Ha saglik durumu olmasa beraber iteriz bir sey dedigim yok.

Ama boyle zoruna gidiyormuş anladigim kadarıyla. Benimde cok zoruma gitti boyle seyler demesi. Bir insan işe yaramaktan neden bu kadar gocunur onu da anlamis değilim. Yani insan bunu ben tamir ettim, bu masayi ben kurdum diye övünür sevinir. Eve bir sey yaptim, eşime destek oldum diye insan mutlu olur, işe yaramış hisseder kendini.