Evli kişiler de evliliğin monoton olması nelere bağlıdır?

Aşk olmamasından dolayıdır.

Evliliğin ilk dönemlerinde çiftler bu yeni heyecanla beraber birbirlerinin duygusal ihtiyaçlarını karşılamakta çok isteklidirler. Hayatlarının merkezine birbirlerini yerleştirirler. Zaman ilerledikçe kadın yaşamının merkezinde çocuk, erkeğin ise işi yer alır. Çocuk hayata dahil olduğunda öncelikler ve sorumluluklar yer değiştirmiş olarak çiftlerin karşısına çıkar. Çocuk sahibi olmadıklarında ise kadının hayatını evle ilgili sorumluluklar doldurur. Bu iki durumda da günlük yaşam zamanla belirli bir sırada ve belirli bir kurala göre yaşanmaya başlar. Kadın gün içerisinde kendi sorumluluklarını sıra ve kurala göre yaşar, erkek ise iş yerinde vaktini geçirir. Akşam saatleri ya da tatil günleri de çiftlerin birbirlerinin duygusal ihtiyaçlarına ayırdıkları zaman ya azalır ya da tamamen yok olur. Ortaya çıkan sonuç birbiriyle yaşayan ama birbirinden haberdar olmayan çiftler olur. Böyle bir durumda çiftlerin beraber geçirdikleri süre sofra başında ve televizyon başındaki zaman dilimidir ve bu durum her gün aynı şekilde tekrarlanır. Bir süre sonra da çiftler karşılıklı ya da tek yönlü olarak bu monoton hayattan şikâyet etmeye başlarlar.

Monotonluk kavramı evlilik içerisinde kişiye göre değerlendirilir. Bir çifte göre her gün akşam aynı saatte yemek yemek, sonra erkeğin film/futbol izlemesi, akabinde çeşitli programları izlemeye devam etmesi ve bu sırada kadının mutfağı toplayıp çocukların dersleri gibi işlerle ilgilenmesi, 11’de yatmaları monoton bir hayat olarak nitelendirilirken, başka bir çiftin akşam yemeklerini dışarıda yemeleri, geceyi bir eğlence mekanında sürdürmeleri, bu sırada çocuklarını bir yakınına ya da bakıcıya bırakmaları, gece geç saatlerde eve gelip hiçbir duygusal paylaşım yaşamadan günü sonlandırmaları monotonluk olarak değerlendirilebilir.

Evliliklerinde monotonlukla karşı karşıya kaldıklarında ya da böyle bir tehditle en baştan karşılaşmamak için öncelikle sağlıklı iletişim kurmayı öğrenmeleri gerekmektedir. İletişimde mutlaka ‘ben dili’ kullanılmalı, ‘sen dili’ bir rafa kaldırılmalıdır. Çünkü sen dili ile kurulan cümleler içerisinde eleştiri sinyallerini barındırmakta, bu da karşı tarafta kendini savunmayı harekete geçirmektedir. Aynı zamanda çiftlerin birbirlerini etkin bir şekilde dinlemeyi öğrenmeleri gerekmektedir. Çiftler birbirlerinin duygusal ve fiziksel ihtiyaçlarını karşılamalı, karşılayamadıkları zaman ise hoşgörülü ve anlayışlı olmaya çalışmalıdırlar. Eşlerinin çeşitli hobilerini paylaşmak ya da en azından hobileri karşısında eleştirel olmamak gerekmektedir. ‘Empati kurmak’ karşılıklı olarak benimsedikleri bir davranış biçimi olmalıdır. Çünkü eşi tarafından anlaşılmayan taraf bir süre sonra kendisini anlatmaya çalışmayacak ve çiftler arasında uzaklaşmalar başlayacaktır.

Cinsel heyecan bitince monotonluk oluyor her anlamda. O yüzden ilk cinsel heyecan bittiğinde onu sürdürmek için emek vermek gerekir. Karşısındaki kişinin cinsel duygularına ve isteklerine karşılıklı önem veren çiftlerin hayatı asla monoton olmaz. Çok net bir örnek vereyim, kadın erkeğine oral seks yapmayı sevmiyor ama sırf karşı taraf seviyor diye yapıyor bir de ilk cinsel heyecanın etkisi de var tabi, ama o cinsel heyecan bitince yapmayınca tutku bitiyor. Kadın için de aynışekilde, erkek belki sevmediği bir cinsel eylemi kadın için yapıyor, evlilik başlayınca kadın fethedilmiştir artık onun isteklerine cevap vermesende olur gibi bir düşünce hasıl oluyor. Hal böyle olunca partnerlerin sevdiği cinsel eylemler karşılanmayınca monotonluk hayatın her alanına sirayetediyor. Ciftler birbirlerini öncelikle cinsel sonra her anlamda doyurmaya çalışmalı, evlenmek demek herşeyin aslında yeniden başladığı bir hayat olarak düşünülmeli.