27 yaşındayım hiç sevgilim olmadı, hem sorun ediyorum hem etmiyorum, nasıl bir yol çizeyim?

Selamlar,

Benimde hiç sevgilim olmadığı için sizi çok iyi anlıyorum yani sizin için gerçekten üzücü ve zor bir durum bunu anlayabiliyorum. 27 yaşına kadar hiç erkek arkadaşınızın olmamasının nedeni de durumun kendisi kadar önemlidir. Siz mi böyle bir gereksinim hissetmediniz, çevreniz hoş karşılamayacağı için mi olmadı, karşı cinse karşı soğuk ve uzak davrandığınız için size yaklaşamadılar mı? Ya da duygusal yakınlık hissettiniz ama yakınlaşmayı kontrol edememe kaygısı nedeniyle duygularınızı dışa vurmaktan mı çekindiniz… Bu ihtimallere başka seçenekler de eklemek mümkün. Doğru cevap da ancak ayrıntıların değerlendirilmesiyle bulunacaktır. Ancak şunu söylemek mümkün; ergenlik döneminden sonra her insan karşı cinse yönelik bir ilgi duymaya başlar. Bu ilginin olmaması bir anormalliği gösterir ama ilgi duyduğu halde bunu çeşitli nedenlerle denetlemek, dışa vurmamak ya da bilinçli bir çabayla ertelemek bir tercih sorunudur. Bununla birlikte karşı cinse yönelik ilginin uzun süre baskı altında tutulması ilerleyen zamanlarda sorunlara neden olabileceği gibi kişinin zayıf olduğu bir anda kontrolsüz bir şekilde ortaya çıkıp uygun olmayan problemli ilişkilerin ortaya çıkmasına da neden olabilir. kişi kendi yalnızlığını kabullenmeye başladıkça, bir sevgilinin olması fikri gittikçe uzaklaşılan, değersizleşen bir fikir olmaya başlar. hatta kişi, bir sevgilisi olunca kendisinden uzaklaşacağını, tamamen kendisi için bir hayat kuramayacağını düşünür. çünkü sürekli yanında olacak bir sevgilinin olmayışı, bu tip derin duygularla çalkalanmayacak olmak, kişinin varoluşsal yalnızlığını kabullenmesi ve bununla başa çıkması için olması gereken bir durumdur. "ben her anlamda yalnızım, yanımda kim olursa olsun" gerçeğini kabullendikten ve bu durumu yürütebildikten sonra ise bir sevgilinin olma fikri absürt gelmeye başlar.. Yani bu durumu çözmek için öncelikle öz güveninizi yükseltmelisiniz eğer bunu yaparsanız eminim sizi seven birisi de karşınıza zaman içinde çıkacaktır diye düşünüyorum be.

Hiçbir şekilde kendini bu şekilde üzmene izin verme lütfen. Geç olduğunu da düşünmemelisin. Evet, Toplumumuzda böyle bir algı olduğundan dolayı (çok ön yargı) ister istemez düşünceler hâlinde bulabiliyoruz kendimizi. Ayrıca, yazdığın cümlelerden genç bir yazar olduğunu hissetiriyorsun. Bir şeyler olmadı diye kendini cezalandırmamalısın. Örneğin ben, 21 yaşındayım ve ikinci üniversitemi okuyorum. Okula ilk geldiğim gün fakülteye giderken bir kız grubunun benimle ilgili güzel sözler söylediğini duydum. Markete ihtiyaçlarımı almaya gittiğimde ise, bir kız ve erkek arkadaşı bir şeyler alırken beni fark edip, arkadaşına dönüp şöyle söylemişti; sana bakmadı bile dediğini söylediğini duydum ve çok şaşırmıştım. Olay çekicilikten, hiçbir şeyden ibaret değil biliyor musun. (bende bir insanım estağfurullah herkese karşı öyleyim dikkat ediyorum bakmamak için.) Demek istediğim bir çok şey senin elinde. Eğer gerçekten bir insanı tanımak ve kalıcılığını sağlamak istiyorsan ona karşı ince düşünceler ile karşılıksız iyilik yap. Gerçekten seni benimsiyorsa artık kalıcı bir arkadaş elde etmişsin demektir. Ancak bu davranışlar herkes tarafından benimsenmediği için yalnız kalma gibi durumlar ile karşılaşabilirsin önemli değil. Çevren çok olmayabilir. Fakat çoğu insan seni bu davranışlarından dolayı zamanla tanırlar. bu sayede sende gerçekten seni seven ve senin de sevebileceğin bir insan bulabilirsin. Diğer bir durum ise çabalamana ve hayatın akışına sana yazılmış olan Nasibindir ki bu senin için en hayırlısı olandır. Bunun için sadece beklemen gerektiğini söyleyebilirim. Nasibin sana demini almadan gelmiyor biliyor musun. Öyle bir zamanda geliyor ki, geçmişin izlerini bir anlığına silip seni dünyanın en mutlu insanı yapabiliyor. (uzun yazdığım ve zamanınızdan aldığım için özür dilerim. hakkınızı helâl edin :)) Bu dünyada katlanacak tek şeyin sevgi olduğunu öğreteceğim der. Yusuf adıl atılgan...