İnsan ruhunun sıkıştığı bir evlilikte nasıl mutlu olabilir?

Öyle tabi... Yoğun duygularla anlık bir iç dokus benimki... Yapacak bir şey yok

Yok yok o tarz problemlerimiz yok şükür. Hayata karşı genel olarak ilgisiz, kendine karşı vb zaten

Kara delik evlilik... Haklısınız.

Ailemden uzak bir çevrede ikinci bebeğimi buyutuyorum. Çevre olarak da eksik hissetigim bir ortamdayim, iş ortammda yasitim yakın dostlarım yok yani hayattaki en yakın dosttmm eşim olmalı iken eksik olduğum yönüm hep eşimmis gibi geliyor.. mutlu ollmaya gayret ediyorum ama...

Evet hayattan da tat aldığım söylenemez, gurbette olmak hakikaten çok zorken, işimi severek yaparken is ortamindan keyif alamamak, bir kahve içmeye uzun uzun anlatmaya ihtiyacım olan dostlarımın çok uzaklarda olması.. kolay şeyler değil ama değiştirebilecegim bir durum değil maalesef

Mecburen... Bireysel olarak takılabilmem için , eskisi gibi spor salonu, hobiler vb çocukların birazcık büyümesi gerk, o zaman da ömür akıp gidiyor... Bilmem alisilir mi

🤷🏻‍♀️ bilmiyorum , düşünmekten yoruluyorum, bazen unutup gülüp geçiyorum da ama... Dipsiz bir kuyu imiş hakikaten evlilik.

Çocuktuk. Cahildik. Aşk sandık vs vs pek çok şey sayılabilir. Ama doğru insani seçmek her zaman kolay değil, evli olan herkes aynı seylerden yakınıyor sanki seneler insanı çok değiştiriyor..

Kabullenme durumu da bir süre sonra can sıkıcı oluyor... Bir şey değişmeli bir adim da o atmalı diyorsun yok...

Özelden yazismiyorum iyi niyetinizi anlıyorum ama teşekkür ederim 🙏🏻 Allah yardımcımız olsun.

Hayata bakış açımız, çocuk yetiştirme tarzımız, toplum içinde davranış biçimimjz, hobilerimiz... Daha sayabilirim.

Ediyor. Hakaret, şiddet, kötü alışkanlıklar, aldatilma vb şeyler hiç yaşamadım. Bazen de yasasaydim bahanem olur muydu acaba dedim dahi...
Diyorum ya iyi bir baba, düzenli bir işi var, çevrede iyi denilen sevilen bir kişi...
Fakat incelikleri yok, sevgisini asla belli etmez, önemli hissettirmez, sohbeti çok kısadır, yükümü hafifletmez (ben de çalışan bir kadınım) vb liste uzar gider...

Kabul etmiyor 😅 yine de ben hatalı olduğunu dusunup kendim gittim, tek taraflı yardımla başarısız olduk hatta bana terapiye gittiğinden beri çok değiştin dedi o ne özgüven o dedi yani... Sorunlu benmişim. Terapist bile çare olamamış 🤷🏻‍♀️

*ben hatalı olduğumu düşünüp

Çok değil 5 yaş.. tanışma kısmı tesadüfen ortak bir çevremiz yoktu zaten yaşımız da bir hayli küçüktü... Hatalı bir seçim yaptığımı kabul ediyorum.

En son seçenek evet 👍🏻

Evet çok şükür güzel bir mesleğim var.

6 - 1

İnanırım... Kendi çevremde de benzer durumda çok dostum var... Zor bir mucadelemiz var napalim, sabır.