Hayatınıza girenler imtihan mıydı, armağan mı?

Yok öyle bir dünya maalesef. İmtihan imtihanlığını yapacak her fırsatta başka türlüsü olmaz.

Sınanmayla olsaydı bilmem kaç yüzüncü kez sınandığımda olurdu derim kendi adıma. Her sınanma bi sonrakine giden yoldur sadece. Ve her sınanma sonraki sınanmalar için aralanmış bir kapıdır.

Evet o aralamış kapı hep bi sonraki sınamanın armağanı olarak geri dönüyor. Ve bu armağan dönüşler en son büyük armağanı getiriyor.

Büyük armağana getiriyor evet. Kafa sakin, gönül rahat, gerilmek yok, stres yok, sinir yok. İşte sınanmaların getirdiği büyük armağan.

Hem de ne misss. Bundan daha güzel armağan mı olur. Bu yüzden sınayanlara hep minnettar kalıyoruz.

Bu niyeyse artık bilemiyorum.

Bak mesela azz sonra yapacak olduğum gibi rahat rahat, horul horul uyumak var. Gece yarılarına kadar tepinip durmak yerine böyle uyumak büyük armağan değil mi.

Tepinmiyorum. Eskidendi o. Yani sınandığım zamanlardaydı. Gerçi boşuna tepinmis uykusuz kalmışım o başka.

Evet öyle. Dedim ya yukarıda sınayanlara minnettarım.

Vesselam?

Eyvallah