Mutsuz bir evlilikte doğru olan karar boşanmak mıdır?

nihah akdi altında hayatlarını birleştirmiş insanların ekserisinin mutsuz olması durumudur.

bugün 2 yıl önce güle oynaya düğününü yaptığımız bir arkadaşımın boşanma davası görülecek. hoş, bekarken çok daha yakındık. sonra onun evlenmesi, benim kendi işim gücüm derken şu an ayrılmayla ilgili bile pek detay bilgi sahibi değilim. yadırgadığım veya kızdığım için demiyorum asla ama bizimki de boşanma arefesinde dostlarını tekrar hatırladı. tüm eski çevresinden bir tür güç buluyor sanki. bizler de yani en azından ben kendim olabildiğince yanında olduğumu hissettirmeye çalışıyorum.

aslında bu başlığı böyle bir özel vaka adına açmadım. yeni evlenenlerin hızla boşanmasının yanı sıra, bir süredir haber almadığım bildiğiniz böyle yaşını başını almış, hatta emekli, ikisinin de kendi mesleği/maaşı olan çiftlerin de ayrılık haberlerini alıyorum. yani böyle kafamda ideal evliliğin sembolü haline gelmiş, çok sempatik insanlar bunlar...

hepsine ek olarak düşünüyorum; halen evli olanlardan da hiç mutlu olana, "mutluyum" diyene rastlamadım. bu da ürkünç geliyor. yine gayet aklı başında 8-10 yıllık evli bir çiftin bir şeyleri gözden geçirmek, gerekirse boşanma kararı almak için evlerini ayırdıklarını duydum. samimi sohbetlerdeki "evlenmek hayatımın en büyük hatasıydı" ifadesi bir klişe haline geldi.

yine bu ifadeyi maddi durumu gayet iyi, tek çocuk sahibi ve onu en iyi şartlarda itinayla yetiştiren, her türlü sanal mecrada paylaşımlarından mutluluk akan, bu taraklarda pek bezi olmayan beni bile evlenmeye teşvik eden bir tanıdığımdan da duymak kafamda bu düşünceyi egemen kıldı.

ve de günümüzün imkanları sayesinde, tüm bunları kendi dar çevremde değil, konum-lokasyon, statü, sınıf ve her türlü özellik açısından farklı farklı kısımlara ait insanlarda gördüğüm için bu genellemeyi hiç tereddüt etmeden yapabiliyorum. yani evliliklerin çoğu boşanmayla sonuçlanıyor. onun dışında sürenlerin ezici çoğunluğu da alışkanlık haline gelmiş ve gerçek bir mutluluğu asla içermiyor.

peki durum böyleyse, bunun sebepleri üzerine kafa yormak kaçınılmaz bir şey. bu hep mi böyleydi yoksa iletişim imkanları ve açıklık arttıkça daha rahat dile getirildiği için mi bu şekilde?

ya da klasik o sosyal medyanın bir işlevi olarak, beklentiler ve yaşananlar çok şişirildi de kimse elindekiyle mi mutlu olamıyor?

herkes önünü arkasını düşünmeden öyle canı istediği için evlendiğinden mi bir şeyler yürümüyor?

nedir problem?

Çözüm olmuyor ise sürekli devam ediyorsa boşanmak iyi olur.

Çocuk yoksa boşanma en iyi seçimdir