Hiç ghostlandınız mı?

Evet konuştuğum biri vardı bu aralar ilgisi azaldı ama okeyim. Çünkü başka biriyle tanışmış olabilir, benden vazgeömiş ve daha fazla zaman kaybı yaşamak istemiyor olabilir. En kötüsü de ben peşinden koşayım diye böyle yapıyor olabilir. O yüzden kararına saygı duyuyorum ve ben de uzaklaştım. O istiyorsa zaten yaklaşır bana. En son ben mesaj atmıştım kısa kısa yazmıştı.. ayrıca gerçek hayatta yanıbaşımda birileri varken neden uzaktaki birinde ısrar edeyim. İşyerinde birinden hoşlandığımı farkettim. Biraz inkar ettim ama kimi kandırıyorum yanımdayken (kıdemli olduğu için bana destek oluyordu) bilgisayarda kamera açılacak ve müşteri beni görecek diye sürekli tipimi düzeltiyordum ama o kadar gereksizdi yani 😅 sonra onu görünce beden dilimin hoşlanıyorum sinyali verdiğini farkettim onu durdurmaya çalıştım. Sonra ondan kaçınmaya başladım, bir de diğer çocukla konuşuyordum ya... ama hep onu görmek istiyordum. şimdi böyle yeniden aramız ısınsın istiyorum konuşmaya çalışıyorum. En çok canımı sıkan da bir kere onu gördüm tesadüfen ve selam vermedim çünkü anlayacak diye korkuyordum. Anlayacak diye korkarsam anlamaz tabi ki. Anlamazsa da beraber olamayız.. umarım onu unutmuştur çünkü sonradan konuştuk. Hatta fiziksel olarak bana temas etti, hemcins olunca temas etmek okey ama karşı cinste işyerinde çok temas etmezsin, bunu da olumlu bir sinyal olarak algıladım, umarım yanılmıyorumdur. Ama insan çok güzel bir şey, birine karmaşık sinyaller versen bile (bir görünce gülümsemek selam vermek, bi görünce oralı olmamak gibi) bunu düzeltmek çok kolay oluyor. Onu her görünce selam vererek onu gördüğüne sevindiğini belli ederek durum tersine çevriliyor. O yüzden iletişime ve insana inanıyorum.

maruz kalan kişiyi psikolojik olarak çok yıpratan bir durum. sürekli neden neden diye sorarsın kendine. özgüvenini kaybedersin. aslında sorun sende değil, gerçek duygularını açıklamaya cesareti olmadığı için karşı tarafın sorunudur. onu unutup o kadar mutlu ol ki karşılaştığında aynısını ona hissettir.