Sevgiye açlık nedir? Yani bu içimizdeki boşluk nasıl dolar her gördüğümüzü gerçek sanmadan doğru yol nasıl bulunur ki 🤔?

Çocukken ailesi tarafından doğru ve içten bir şekilde sevilmeyen her insan, hayat boyu o sevgiyi başka insanlarda arayıp sürekli üzülür. Çoğumuz sevgiye açız, karşımızdaki insanlardan beklemediğimiz anda gelen ufacık bir sevgi belirtisi bile bir çoğumuzu çok mutlu ediyor. Aslında iliklerimize kadar sevmek ve sevilmek istiyoruz, fakat güvenemiyoruz. Hayatımıza aldığımız her insandan sevgi dileniyoruz bu açlık yüzünden. Kimisi ise bu açlığını güçsüzlük olarak görüp belli etmekten çekiniyor. Duygularını, düşüncelerini, isteklerini kimseye açmıyor, dertlerini kimseye aktarmıyor, gizliyor. Ve gizlediği bu durum gittikçe içinde büyüyor, eziyete dönüşüyor. Bu açlık doyurulmadığı sürece insanlar yaşamları boyunca sevgi konusunda eksik, tam gelişmemiş olarak kalacak.

Sanki sevgi orucu tuttuk bir türlü iftar edemiyoruz gibi😂😂