Bu gerçek bir duygu mu yoksa başka bir şey mi?

1 Yıl önce tuhaf bir tanışmamız olmuştu daha sonra iyi anlaştığımızı düşündük sık sık beni görmek istiyordu zaten aynı semtte oturuyorduk daha sonra biz sevgili olduk benim iş arkadaşım beni seviyordu o da bizi sevgili sanmış benden uzak durmaya karar vermiş. 1 haftalık falan ilişkimiz olmuştu sonra birden bitti bizde anlamadık. Aradan 1 yıl geçti ben buna yazdım öyle öyle konuşurken görüşmek istedi bende zaten istiyordum. Annesinin yanına gitmiş meğersem bize iki saatlik mesafe var aramızda başka bir ilçede yani. Kendisi gelecekti fakat gelemedi işlerden güçlerden beni çağırdı bende kabul ettim ve gittim. Biraz vakit geçirdik falan ikimizde yorgunduk uyuyalım dedik biraz akşama zaten planlar vardı dinlenmiş oluruz dedik. Ayrı ayrı yataklarda yatıyorduk tabi sonra beni çağırdı yanına beraber uyumak için ben naz yaptım tabi doğruda bulmuyordum. Ama daha sonra ona sarılmak çok istedim ve gittim beraber uzandık falan ama öyle bir sarılıyor öyle bir saçlarımı öpüyor kokluyor ki bende buna dedim ki benimle iligili ne düşünüyorsun çekinerek sordum. O da dediki biliyosun zaten ben senden hoşlanıyordum o zamanlar ama ayrıldık işte bi şekilde hiç bu zaman sonra görüşeceğimiz bile aklıma gelmezdi ama sana karşı duygularım farklı sen farklısın dedi seni çok farklı görüyorum dedi. Sonra işte biz el ele tutuştuk falan sevgili olduk sonra annesiyle tanıştım ailesiyle tanıştım. Annesi zor bir kadın biraz da farklı bir aile çok dobra bir kadın eve gelen kızları kovduğu küfür ettiği bile olmuş ama beni çok sevmiş Ki zaten bana çok nazikti gözünden anlayabiliyordum zaten beni sevdiğini. Sonra işte biz sohbet muhabbet falan bununla gece beraber uyuyalım dedik ya böyle bir şey yok ilk defa birisiyle birlikte uyudum ilk defa birisinin nefesini nefesimde hissetim. Gerçekten bana o gün çok çaba gösterdi çok ilgilendi. Herneyse bana benim farklı olduğumu kullanmak istemediğini öyle görmediğini sürekli dile getirdi eğer sana olan amacım başka bir şey olsaydı ben dobra bir insanım sana açıkca söylerdim amacımı. Ki gerçekten öyle. Ya avuç içlerimden öpüp nefes alamayacağım şekilde sarılıp duruyordu. Bir kaç sefer yaklaşmak istedi tabi ama ben izin vermedim o da zorlamadı zaten ama şey dedi tek başıma seni seviyorum gibi sende tık yok duvar gibisin dedi. Hiç bir kıza böyle ilgi göstermemiş ve çay içmeyen sevmeyen adam sabah kahvaltı da çay içti benimle. Kimseye böyle hazırlamam bak kahvaltı falan dedi. Oysa benim ayaklarıma kadar sevip ayaklarımı öptü djsfhsfdh avuç içlerimi öptü. Ama işte asıl konu şuki bu gerçekse bile içimde beni bırakacak korkusu var. Güvenmekten inanmaktan yarı yolda bırakılmaktan korkuyorum. Beni gerçekten sevdiğinden emin olmak istiyorum bakışları seni seviyorum diyor ama ben kabullenemiyorum bunu bir türlü hiç sevilmedim sevilmek nasıl bir şey bilmiyorum. Siz ne düşünüyorsunuz yani bu gerçek mi bu sevgi gerçek mi?