Çok çirkinim benim gibi düşünen var mı?

Gerekirse kendini zorla kendi kendine emrivaki yap bir şekilde git çünkü depresyon bir kara delik gibi insanı gittikçe daha çok kendi içine çekiyor bir süre sonra tek kurtuluş yolunun hayatını sonlandırmak olduğunu düşünmeye başlıyorsun o safhaya gelmeden kendini kurtar bu illetten her ne kadar inanmak zor da olsa hayat yaşamaya değer çünkü karşına hangi güzel şeyleri çıkaracağını bilemiyorsun

Kendimden örnek vereyim ben de şu an tıp 5. sınıf öğrencisiyim ve Allah izin verirse doktor olacağım ve en azından gelecekte maddiyat açısından çok sıkıntı yaşamayacağımı düşünüyorum ama her şey maddiyat değil zira ailemdeki insanların (ki onların da duygularından şüphe ettiğim zaman olmuyor değil) haricinde kimsenin bir çıkarı olmadan sadece beni ben olduğum için seveceğini düşünmüyorum ve bu yüzden gelecek yılların bana iyi bir hayat sunmayacağı konusunda büyük oranda eminim fakat her zaman her şeyde o çok küçük de olsa yanılma ihtimalim var bu da beni bazen umutlandırıp bazen de korkutuyor çünkü ilişki peşinde koşma ''hayatımın aşkını arama'' işine çoktan son verdim Allah kimseyi karşı cinsiyetinden biriyle sınamasın diyorum ama başıma gelmesinden korkuyorum dediğim gibi hayat bizi bazen çok fazla şaşırtabiliyor

SÖZÜN ÖZÜ HAYATIN SANA NE SUNACAĞINI BİLEMEZSİN BU YÜZDEN YAŞAMAKTAN ÇEKİNME