Aşksız geçen, kaçıncı yılınız ?

Aşkı hep bulduk sandık, gerçekleri görmek istemeyip aklı öne çıkardığımızı sandık. Duygularımız bizi kandırıyor dedik, kabullenip, çocuklar da olmuşsa onların sorumluluğu ile dayandık da dayandık. Oysa aşk duygusuz olmazdı, bunu çok geç kabullendik.

Kimimiz daha cesur çıktı, yanılmışız deyip cesur davranıp yol yakınken ayrıldı, yeni rüzgarlara yelken açtı.
Aşk benim hayatımda hiç oldu mu hiç bilmiyorum ki, çünkü bana hiç aşkım demedi gönülden. İlgisini sevgisini heyecanını benimle paylaşıp ortak noktalarda hiç bulunamadık ki. Birimiz balık sevdi, diğerimiz sebze. Birimiz sakatat kemikli et sevdi, diğerimiz kemiksiz hatta hiç yağsız olsun dedi, çift çekim olmazsa kıymayı da yemem dedi. Birimiz tatile, pikniğe, yürüyüşe ve spora gidelim dedi, diğerimiz evde oturmak ne güzel dedi. Olmadı, olmuyor ayrılalım demedik. Olmasa da olur deyip kabullendik hayatı hep… Çocuklsrımız ailelerimiz için yaşadığımızı sandık, aile büyüklerimiz teker teker vefat etti, çocuklarımız büyüyüp kuş hibi teker teker yuvadan uçtu ve uçacak.
Şimdi paramız, evimiz, arabamız ve çocuklarımız var, ama hâlâ heveslerimizi alamadığımız şeyler de var. Hayat işte bu… Kimi öyle, kimi böyle… Hep bir yarımız eksik… Dütüst olmak gerekirse, dünya hayatında hep bir gizli denge var sanki, siyahla beyaz gibi. Ama ne olursa olsun ben de dizin gibi pozitif yaklaşıyorum her şeye ve bu dengeyle avunuyorum sanki.

Sahi sizce içinde aşk, sevgi, tatmin ve karşılıklı sadakatın olduğu dört dörtlük bir ale var mıdır? Aşkı ben hiç yaşamadım ki, hep yaşadığımı sandım ve yanıldığımı çok geç anladım. Sevgiyle kalın. 😎