Allah nasip etmez diye diye evde kaldım?

100 erkek 100 kız yaratsa beni 101. kişi olarak yaratırdı bence

Küçükken akran zorbalığınamı uğradın veya aile içi şiddetmi gördün?

akran zorbalığı vardı evet de bu nokta tahmin ne kardeş

Özgüven ve eziklik, yetiştirilme tarzı ile alakalı.
Küçükken kızlarla içli dışlı sosyal ortamda yetiştirilmeyip akran zorbalığı görenler senin gibi oluyor.
Suç sende değil, bir suçlu varsa oda anne ve baban.

kesinlikle çok doğru. çözüm peki? bu yaştan sonra hangi çözüm sonuç verir o da ayrı konu

Kendini suçlu hissetme, bir suçlu varsa onlar anne ve baban. Bu yüzden suçluluk ve ezik psikolojisinden çık.
Yani yaş doğru ise bu saatten sonra çok zor çünkü ortam dediğimiz şey okullarda lise ve üniversitede oluşuyor sağlam arkadaşlıklar ve tanıdıklar falan.

yani yalnızlığa alışıp bekar ölmenin hesabını yap ye iç gez evlenmen mümkün değil hayatını yaşa diyorsun

Yani evlenmek istesen evlenirsinde evlensende sorun olabilir.
Mesela görücü usülü evlendin diyelim anlaşamadınız boşandınız yaptığın masraflar çöpe gider üstüne ömür boyu nafaka ödemek zorunda kalırsın.
Günümüzde evlilikler bir menfaat çıkar varsa oluyor sadece.

tanışma safhasını geçip evlilik kararı alacak seviyeye geleceğimi bile düşünmüyorum ki.

Spor salonuna gidip özgüven kazanıp sonrada kurslara falan katılarak sosyalleşmeyi deneyebilirsin.

benim özgüven kazanmam 5 yıl sürse yaş 35 olur o yaştan sonra kim bakar bana. bi de bu sorun var. orta yaş bunalımı yaşıyorum bi yandan hayata dair hiç bi ümidim yok. intiharı falan düşünüyorum

Yani fakirlikten parasızlıktan intihar edersin hak veririm adam haklı derim ama bunun içinde intihar edilmez yani.

yaş geçtikçe aile baskısı çevre baskısı artıyor. ben de yalnız yaşayıp ölmek istemiyorum. büyük korku oluştu içimde. tek sorun da bu değil zaten. o eziklik psikilojisi sadece aşk ilişkisi için değil tüm insan ilişkileri için geçerli aslında. sağlıklı iletişim kurmakta zorlanıyorum. iş hayatı kurs hayatı spor hayatı nerde olursam olayım kendimi ifşalıyorum. düzeltmeye çalışıyorum olmuyor. bu kere mimlenince çevre de değiştirsen düzelmiyorsun. yine aynı hatalar aynı düzen yine mimlenme. kısır döngü. her yıl neden geçen sene intihar etmedim diye kendime kızacağıma hayatın en mutlu edecek şeyinden bile mutlu olamayacağımı bilmek daha da itiyor beni bu düşünceye

Ha anladım aile ve çevre baskısı, babamda bu durumun kurbanı olmuş.
Hele ki en çok dayılarım müzdarip bu durumdan, fabrika kurabilecek bilgi birikimi, zeka ve maddiyata sahip iken baskı görmüş ve bunun sonucunda evlenip hayatlarını bitirmişler.
Her karşılaştığımızda söylerler, biz evlenmeseydik fabrika kurardık diye.

valla evliliğin bana kariyer anlamında bişey kaybettireciğini sanmıyorum kariyerin zirvesindeyim çünkü tamamen birikim amaçlı yaşıyorum. para ölünce devlete kalacak bu gidişle zaten. para ve tip konusunda sıkıntı yok çevrem de var ama iletişim sıfır. bunun da kaynağı özgüvensizlik.

İşte adamların içinde kalmış, eskiden daha yoğundu bu baskı işleri falan.
Dedem baskı yapınca evlatlıktan reddederime kadar gitmiş iş bunun sonucunda evlenmek zorunda kalmışlar, evlenincede fabrika kuracak bilgi ve birikim toz olup gitmiş.

çeşit çeşit insan var ne diyeyim. bendeki durum çok farklı bi durum

otuz