Hiç mi sevilmez bir insan?

Kemal Sunal'ın bir filminde umumi tuvalet yaptırıyordu milyoner olunca. Neden yaptırdığı sorulunca zamansız gelen paranın üzerine mıçarım siz de mıçın diyordu. Ben de diyorum iş işten geçtikten sonra gelecek kişiyi ne yapayim

Kendim icin konusuyorum. Şimdi ben bu yıl bir aksilik cıkmazsa diş hekimi olacağım. Sonra askerlik iş hayatı vs. var. Ben hayatın bütün zor aşamalarını tek başıma gectikten sonra (kısaca düzenimi kurduktan sonra) birisinin karşımda belirmesi gercekten beni mi seviyor yoksa ona sunduğum imkanları mı seviyor sorusu hep olacak.

Biliyorum çünkü benim gibi olan kızların bir sürü ilişki gecmisi oluyor ya da çoktan evlenmiş oluyor.

Çünkü bizim ülkede kadınlar genelde bekleyen taraf, yani ilişki başlatan taraf erkekler seçen de kadınlar oluyor bu durumda. E ben eleniyorum zaten belli şeyleri sağlayamadığım icin. Ne kalıyor geriye pek secme şansı olmayan ya da başka ilişkilerinden yorulmuş evlilik arayışı olan insanlar. Ben belli bir yastan sonraki evlilikleri sevgi temelli olduğuna inanmıyorum.

Bunun umutla alakası ne ki, her şeye umut edebilirim ama bu şeye benziyor imansız ölen birinin cennete gitmesini umut etmek gibi.

Allah diyor ki ne yaparsa yapsın imansız ölen kişinin cennete gitme ihtimali yok çünkü iman etmediği için yaptığı iyiliği kendinden biliyor halbuki onun o iyiliği yapmasını sağlayan Allah, eli kolu o vicdanı veren Allah zaten. burada yaptığın iyiliği neden yaptığın önemli Allah icin mi yoksa kibrinden mi ( yani ben yardım ederim kimseden hicbir yardım almadan)
Bununla ilgili bir cok örnek var Peygamber efendimiz zamanından ama uzatmaya gerek yok.

Sanmıyorum ama umarım