Evlenince yuzuk takmak istemiyorum guven yuzukle mi?

Antik Mısırdan gelen bir gelenek...

Antik Mısır’da evlilik yüzüklerinin ilk kullanımının milattan önce 3000’li yıllarda olduğu söylenmektedir. O dönemlerde yüzükler kenevir ve kamışların bir daire şeklinde örülmesinden oluşur ve daire şekli yalnız Mısırlılar için değil; diğer birçok antik medeniyet için de sonsuzluk anlamına gelir. Yüzüklerin ortasındaki boşluk ise bir yolu veya gelecekteki olaylara öncülük edecek bir kapıyı temsil eder. Evlilik yüzükleri sol elin dördüncü parmağı (yüzük parmağı) na takılır ve Mısırlılar bu parmaktan geçen bir damarın doğrudan kalbe gittiğine inanır. Bu inanışın sonradan uygulanan birçok geleneğe de öncülük ettiği söylenir. Evlilik yüzüğü erkek tarafından eşinin parmağına takılır ve bu, onun kendi evini korumak konusunda kendine güvendiğini gösterir.

Kamış yüzükler çok dayanıklı değildi ve daha sonra yüzükler, kemik, deri veya diş minesinden yapılıp kullanılmaya başlandı. Daha pahalı malzemeler kullanıldığından yüzüğün değeri yüzüğü verenin zenginliğinin yanı sıra gösterilen sevginin de büyüklüğünü temsil ederdi.

Romalılar da evlilik yüzüğü geleneğini sürdürmüştür ama yüzük genellikle damat tarafından gelinin babasına verilirdi ve bu, gelini satın alma simgesi olarak görülürdü. Milattan önce 2. yüzyıla kadar damadın mal varlığının bir göstergesi olarak gelinin kendisine pahalı bir altın yüzük verilirdi. Fakat bu yüzük yalnızca insan içinde takılır, evle alakalı işler yapılırken takılmazdı, o yüzük yerine sade ve demirden yapılmış “anuluspronubus” denilen bir nişan takılırdı ve bu demir yüzükte küçük bir anahtar şekli olurdu. Yüzüğü verenin mal varlığını simgeliyordu ve gelinin takdirine göre yüzük saklı kalabiliyordu.