Bu sitede hiç sorum cevaplanmıyor ama içimi dökücem siz bana katılıyor musunuz?

Günümüz ilişkilerinden bıktım, kime bağlansam bir şeyler yaşasam bitince hiç bi şey olmamış gibi hemen başkalarına gitmelerimden ve benim vücudumdan iğrenmem den bıktım. Bir ay olmadı sevgilimden ayrıldım hemen başka arabalarda gezmeye başladı kendçm gördüm bunu. Ona kendimi özel hissetmiştim, ne bileyim herkes kibirli egolu kıskanç seviyorlar mı nefret mi ediyorlar belli değil. Ayrılık acımı yaşayamadım her arkadaşım böyle davran umursama taktik yap, yani neden böyle iğrenç bir dönemdeyiz kendi aklıyla kendisi gibi hissettiği gibi davranan kimse yok mu hep üzülmeye mahkummuyuz. Sanırom sevilmeye ihtiyaç duyuyorum ama biri sever gibi yapıp gidnce mahvoluyorum. Yataktayım acım uok gibi davranıp sosyal medya da takılıyorum. Cinsel hayatım bitti kendi bedenimden soğudum hayallerim imkansız gibi geliyor o kadar değersiz hissediyorum ki herkes güçlü ol başar vazgeçme diyip duruyor ama herkes birbirine köpek gibi davranırken tek seçeneğimiz sadece mutlak bir bencil olup insanları umursamamaktan geçmiyor mu? Bu doğru olan mı? Vay bee…