Hiç aranızda yıllarca yalnız kalıp sevilmeyip sonrasında aşkı bulan oldu mu?

Ben sevilmeyi hak ediyor muyum ki

Ben hiçbir kızla tanışamadım buluşamadım konuşamadım çıkamadım flört edemedim gerçek hayatta da sanalda da olmuyor yakınlık kuramıyorum kendimi yetersiz görüyorum zaten hiçbir çekiciliğim de yok 33 yaşındayım bu yaşıma kadar hiç sevgilim olmadı sevilmedim demekki iticiyim ayrıca fazlasıyla utangaç çekingen biriyim yani bir sürü eksiklik işte

Sen daha gençsin düzelirsin değişir her şey ama ben 33 yaşına kadar değişemedim düzelemedim açılamadım çok içime kapanık pasif asosyal öz güvensiz biriyim yaşım ilerledikçe daha da içime kapandım senelerdir evden dışarı bile çıkamıyorum gençliğim hep eve kapalı yalnız mutsuz geçti motivasyonum yok enerjim düşük güneşe temiz havaya bile çıkmadan yaşıyorum ve kendimi her yönden eksik yetersiz zayıf güçsüz hissediyorum hayata da geç kaldım öz güvenim yok resmimi bile çekmiyorum evde durmaktan yaşadığımı unuttum evde bağlama çalarak hayata tutunmaya çalışıyorum başka da aktivitem yok zaten gerçek hayatta da sanalda da ölü gibiyim

Vay, be, reis benim gibi sin sende ama ben kafaya takmam eğlenmeme bakarim benim hiç olmadi

Ailemle yaşıyorum ama sosyal hayatım yok hep evdeyim harcamam yok masrafım yok hiçbir yere gitmem hiçbir şey almam kendime ait bir hayatım yok özel hayatım yok ekonomik ve sosyal özgürlüğüm yok 43 yaşına kadar böyle yaşadıysam bu yaştan sonra da bu yaşam döngüsünde devam etme ihtimalim çok yüksek belki de şanssızım bilmiyorum hiçbir yönden yüzüm gülmüyor hep kaybedenim hayattan elenmiş gibiyim yaşıyorum ama ölüden farkım yok yaşım ilerledikçe her şey daha da zorlaştı eksik yetersiz bir insan gibiyim iş hayatım sosyal hayatım aşk hayatım olmadan yaşlanıyorum

33 yaşına kadar olacaktı

Nerde yaşiyorsun soran

Merak ettim de ondan sordum

Çok işe başvurdum olmadı olmuyor benim gibi birini işe almıyorlar bu hayatta işsiz sevgilisiz eşsiz yalnız asosyal mutsuz yaşamaya mahkum gibiyim