Kızlar, Kafanızda platonik sevdiğiniz biri varken başkasıyla sevgili olurmuydunuz?

Platonik Sevgi yanlış bir tanımlama, platonik aşk daha doğru olur. Aşk; gelip geçici ve tamamen hormonal bir durumdur, dolayısıyla baz alınarak ilişkiye başlanması oldukça mantıksızdır. Platonik aşk; ekstra vahim bir durumdur çünkü aşık olduğunu düşündüğün kişiye değil, kafanda onu tasvir ettiğin kişiliğe aşıksındır ve muhtemelen o kişiyi reelde birebir tanıdıkça büyük oranla hayalkırıklığı yaşarsın, aşk dediğin durumda hâliyle biter gider içinde. Sevgi; zamanla tanıyarak oluşan ve daha kalıcı bağlar kurmanı sağlayacak, daha sağlam temelli ilişkilerin alt yapısını oluşturan bir kavramdır. Dolayısıyla sevebileceğini düşündüğün kişilere tanıma şansı verip zamana bırakmalısın ve süre geçince sevgi durumunu baz alarak bir ilişkiye başlama kararı almalısın. Bunları yazıyorum ancak; bugüne kadar herhangi bir ilişkim veya flörtüm olmadı, yalnızca zayıf bir dönemimde aşk denilen kavramın bilincine erişemediğim için fazla kapıldım ve gidip itiraf edecek raddeye dahi geldim. Sorsan o kişiden her anlamda milyon kat iyilerini Defalarca reddetmiş biriyim ve bu tarz şeylere daima mantık çerçevesinde bakıp uzak durmaya çalışıyorum ama işte aşk dediğin durum tamamen seninle ve psikolojik sağlığınla ilgili. Süreci yaşadığım dönem cidden hayatımda pek çok alanda ağır şekilde sınanıyordum ve sanırım bana mutluluk verebilecek bir alan olarak aşk saçmalığına tutundum. Neyse ki gelip geçici olduğunu bildiğim için daima ayakta kaldım ve kendimi bilinçli şekilde telkin ederek hayatıma devam ettim. İşte aşkın tamamen kişinin psikolojik bilinciyle alakalı olduğunu buradan anlayabilirsiniz. Hoş kendisine yazmamın tek sebebi tanışma niyetiydi çünkü bu tarz şeylere karşı fazla materyalist ve aşırı psikolojik bakıyorum. Gönül elbette isterdi ki zamanla tanıyarak sevgi bağını kuralım ve farkındalığı yüksek bir ilişki yaşayalım ancak nasip değilmiş. Hayatıma dahil bile olmadan bana pek çok farkındalık kattı, şimdi karşımda olsa kendisine çok teşekkür ederdim. İstese kestirip atmadan beni oyalayarak bir süre gelip geçici flört durumlarına dâhil edebilirdi ki bu durum beni ağır etkilerdi çünkü ilkim olacaktı. Farkında olmadan bana hayatımın en güzel iyiliğini yaptı bir nevi, aksi takdirde üç beş zaman hayatımda bulunup gitseydi "pek çok ilkimi elimden alacaktı" ve ben daha sonra hayatıma kalıcı dâhil olan kişiye karşı içsel olarak suçluluk duyacaktım çünkü bir kişi olması ve onunla devam edilmesi taraftarıyım. Belli bir yaşa gelmiş insanların cidden zihinsel olarak sandığınız kadar basit bir algıyla düşündüklerini sanmıyorum. Aslında en başından beri gayet iyi anlıyoruz ve içsel olarak hissediyoruz karşıdaki kişiyle cidden uyumlu olup olmayacağımızı. Keşke bunu en başından kabullenip, hormonlar ve gelip geçici duygulara kulak vermeden önümüze bakıp bırakabilsek ancak insanoğlu çocukluğunda dahi çaydanlığın sıcak ve zararlı olduğunu illa deneme yanılma yoluyla anlama eğiliminde...