İlk adımı sonunda atmaya karar verdim sizce?

Uzun süredir sevdiğim bir çocuk var onu görünce çok mutlu oluyorum , ona zarar geldi mı endişeleniyorum , onun hakkında bir şey öğrendiğim zaman çok mutlu oluyorum, tabii onun benim hakkımda ne düşündüğünü bilmiyorum sonunda arkadaşlarım ile konuştum ve ona itiraf etmeye karar verdim biraz heyecanlıyım, mutluyum ve korkuyorum... ilk defa böyle hissediyorum gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum ona söylerken ne diyeceğimi de bilmiyorum yanında heyecanndan konuşamamaktan da korkuyorum, biliyorum iki seçenek var ya karşılık bulurum ya da reddedilirim , ve olacakların sonunda ya çok üzülürüm ya da çok mutlu olurum gönlüm tabii ki de mutlu olmak ama mutlu olma seçeneğine ihtimal bile veremiyorum , eğer bunları okuyan kişi bu gece bana şans dilediyse o kişiye çok teşekkür ederim ve günün sonunda bu yazıyı guncellicem umarım "Arkadaşlar biz olduk " derim ya da üzülerek "olmadı.." derim biliyorum dünyanın sonu değil ama o benim ilkim çok üzülecegim günlerce aglayadabilirim uzun süre üstesinden gelmekte zorlukta çekebilirim ama en azından denedim diyebilirim tek temellim bu ve pişman olmamak..

Güncellemeler
+1 yıl
Olmadı zaten beklediğim bir sonuçtu ama birazcık da olsa Umut etmiştim kabul etmek zorunda değildi tabii suçu onda bulmuyorum beni sevmek zorunda değil ben ne diyeceğimo bilmiyorum böyle olsun istemedim ben onunla mutlu olmak istedim sadece o da olmadı
İlk adımı sonunda atmaya karar verdim sizce?
Cevapla