LÜTFEN OKUR MUSUNUZ? KÖTÜ Bİ' ANIMDAYIM?

Bir buçuk yıl süren konuştuğum bir çocuk vardı. Bana geliyodu sonra ortadan kayboluyodu. Cok ağladım çok üzülüyodum. Bi' ara sevgili olduk. İlgiliydi bana karşı. Bi' anda benden ayrıldı. O kadar üzüldüm ki. Sonra bir buçuk yılın sonunda yine sevgili olduk. Daha 3 hafta faln oluyor. Gerçekten bana karşı ilgiliydi yine. Ama ben bunalır sıkılır diye üstüne çok gitmemeye çalışıyodum. Sonra bi' gün grip olmuş. Bana yazdı hasta oldum diye. Ben de sıkı giyin diyodum sürekli. Sıkı giyinmezsen böyle olur dedim. Sonra bi' kaç kelime konuştuk bana hiç neyin var diye sormadın dedi. İşte çalışıyordu her gün. Ben de arayarak söylemek istemiştim onu bekliyodum. Hep üstüne çok gidip bunaltmamaya çalışıyodum. Sonra arayım dedim. Sonra hayır boğazım ağrıyor dedi. Ben de tekrar üsteledim yok dedi. Sonra ben de uzun bi yazı yazdım. Sabah kalktım ama yazamıyodum ya da arayamıyodum üstüne çok gitmemek için. Hani ters bi' tepki gösterir diye. Sonra dedi sen benim en zor anımda yanımda olmadın falan diye. Ben de hep seni umursuyorum, merak ediyorum ama seni bunaltırım diye arayamadım dedim. Napiyim az değil bir buçuk yıl gelgitleriyle uğraştım. Her beni terk ettiğinde ben hep tek başıma üzüldüm, ağladım. Bu sefer temkinli ilerlemek istedim. Yani gerçekten napmam gerekiyor?