Arada kaldım ne yapmalıyım (Nişan atma) ?

O kadar haklısınız ki. Ben gerçekten saf ve samimi olarak sevdim. Onu sahiplendim, ailesi yanıda yoktu her şeyi ben oldum. Her anlamda onu mutlu ettim. İlk yakalamamda terk edecek gücüm vardı sahipsiz kalmasın rezil olmasın diye sustum. Çünkü konuştuğu kişi ile aynı iş yerindeyiz. O adamı görmeye tahammülüm yokken. Sırf sevdiğim için devam ettim. Nişan yaptık. Evlilik planları yaparken yine duygusal mesajlarını yakaladım. Ona bağlanmış. Terk etmem lazım ama merhametimden ve sevgimden terk edemiyorum. Ondan daha iyisini bulabilirim, ona muhtaç ve bağımlı değilim ama 2 yılımı verdim. Değer mi bilmiyorum. Hayat çok boş benim gözümde. Allah kimseyi böyle bir duruma düşürmesin.

Çok doğru gerçekten psikolojim bozuldu bu durumdan dolayı. Üstelik konuştuğu kişi evli onunla bir geleceği yok, mümkün de değil. Ben nasıl bırakacağımı bilmiyorum. Onun yaptığını ben söylemeye utanıyorum. Her geçen gün daha da geriliyorum. Eylülde düğün yapacaktık, bahanelerle erteledim. Şimdi herkes tarih bekliyor benden. Bense bir çıkmazın en derinlerindeyim. Çok kızıyorum ne gerek vardı içime kurt düşürmeye diye ah ne gerek vardı. Kendimi hiç bu kadar çaresiz hissetmedim.