Güvenilir insan evladı kalmadı mı?

İnsan, sürekli planlar yapan, hayaller kuran, bir şeyler düşleyen bir canlı.

ve haliyle hayatını da hayatındakileri de bu planlarına ve hayallerine ulaşmak için eksiltme yoluna giriyor. onları ulaşmak istediği hayalleri için harcamaktan hiç çekinmiyor.
yeni bir imaj yaratıyor kendine. dün severek giydiklerini yarın giymeyi bırakıyor.
bu kararı bir anda alabiliyor.

bir şeyler tetikliyor onu. gördüğü, duyduğu ya da şahit olduğu kısacık bir an yetiyor yeni bir hayal kurup planlama yapması için.

böyle bir canlıya nasıl güvenebilirsiniz ki?

dün sizinle çok mutlu olan o insan kısacık bir ana şahit olduğu zaman, ya da bir filmi seyrederken, bir kitabı okurken veyahut biriyle sohbet ederken duyduğu tek bir cümleyle bile bir hayale kapılıp plan yapmaya başlayabiliyor.
ve o hayalin gerçekleşmesi için yaptığı planlarda size yer vermeyi düşünmeyebiliyor.
ne yapabilirsiniz gerçekten? kurduğu hayallerde size yer vermeyi düşünmeyen ve bunun planlamasına başlamış olan bir insana ne yapabilirsiniz?

ben söyleyeyim; hiçbir şey yapamazsınız!

artık hayallerinde size yer vermeyen birini ne yaparsanız yapın geri döndüremezsiniz.
o tohum çoktan toprağa düşmüştür çünkü. siz, artık yok hükmündesinizdir.
geleceğe dair size verdiği sözlerin hiçbir anlamı yoktur. ona hesap soramazsınız.
bana sözler verdin diyemezsiniz. ama diye başladığınız cümlelerinizle onun etrafına çektiği çelik zırhı delip ona ulaşamazsınız!

ve sizi yeni kurduğu bu hayalleri gerçekleştirmek için yaptığı planların dışında tutmak istediğinde inanın bana bunu yapması dünyanın en basit şeyidir.

onu üzdüğünüz küçücük basit bir davranışınız, söylediğiniz tek bir söz, sizi terk edip yeni planlarını gerçekleştirmek için baş koyduğu yola çıkarken size karşı kullanacağı en iyi silaha dönüşebiliyor. küçücük bir kar topuyla bir çığ yaratmak onun için çocuk oyuncağıdır artık.

kendisini buna inandıran bir insan artık size karşı sağır ve kördür.
arkasına sığınıp size karşı bir kalkan olarak kullandığı o küçük sebep aranızdaki aşılması imkânsız duvara dönüşür.
ne söylerseniz söyleyin, ne yaparsanız yapın, hiçbir işe yaramaz. o insana bile ulaşmaz söyleyip yaptıklarınız.
aranıza çektiği o duvara çarpıp size geri döner.

ve bunu bir kez yaşayan her insan artık daha temkinli olmaya başlar.
kimseye güvenmez. güvenemez.
o insan anlar ki, güvensizlik diye bir yer var ve oraya ulaştığın zaman kendini daha güvende hissediyorsun...