İnsanlar hep boylemidir?

İnsanlar hep boylemidir gerçekten ne yaparsan yap ne kadar çabalarsan çabala gün gelince bı kalemde silip atabiliyorlar neden sevmek ve sevilmek yetmiyor neden hep daha fazlası? Aşk sevgi neden bu kadar yıpratıyor insanı o yanında olunca zaman su gibi akıp giderken onsuz neden zaman durmuş gibi? Neden günü gelince çabanın sevginin aşkın bı önemi kalmayip karşımızdaki insan duvar gibi oluyor? Sanki daha önce sevmemiş dokunmamis elini tutmamış opmemis başını oksamamis gibi vicdansız bir hal aliyor? Neden Küçük bir kıvılcım senelerce sürüp saatlerce telefon başında bekletiyor insanı? Peki biz kan bağımız bile olmayan insana neden bu kadar bağlanıp ölümü bile göze alabilicek kadar sevebiliyoruz? En önemlisi aşk neden herşeyin üstesinden gelmiyor? En önemlisi aşk insana yaşadığını hissettirebiliyorken nasıl öldürebiliyor?