Neden bu kadar üzgünsün?

Merhaba,

Aslında üzgün değilim, hayatta her zaman beterinin beteri olduğunu düşünün ve her halini şükreden bir insanım ancak beni üzen noktalar, çevremdeki ailem de dahil olmak üzere kendi söylediklerini ve yaptıklarını doğru kabul ederek benim içimden geçenleri net olarak anlamamazlıktan gelmeleri beni yoruyor. Bedensel engelliyim ama asla şikayetçi değilim asosyal bir insan değilim ama ailem yüzünden bazı şeylerden geri kalmak zorunda kalıyorum ama onlar da haklı bana sahip çıkıyorlar onlara da kızmıyorum Ama bazen bir gün beni de sevecek bir insan olacak mı diye düşünmeden edemiyorum.