Estetik olmama rağmen tipsizim?

Ailem'den sadece zorbalık gördüm, hiiiç sevgi görmediğim gibi sadece zarar gördüm. Hep kız arkadaşım olsun istedim, güzel bir fizik yaptım ve hep bakımlıydım ama hep redeidldim. Baktım ki cıvık cıvık konuşan, her kıza arkadaş ayağına yavşayanlar çekici geliyor ya da yakışıklı olma durumu... veya çooooooook şanslı olmak. O cıvık adamlardan olamıyorum çünkü cıvıyacak bir gençlik ve çocukluğum hiiç olmadı.(bende espiri yaparım gülerim ama sürekli cıvıyamıyorum) tipimde iyi değildi zaten. Gittim bir den fazla estetik oldum eskiye göre biraz iyi yüzüm (vasat ama çirkin değilim, tipsizim biraz) çevrem yaş dolayısı ile bittiği için sosyalleşme kurslarına gittim (gitar, salsa, farklı spor salonları) bir kaç denemem oldu ama yine rededildim. Beni hayata bağlayan hiiç bir şey yok. İyice tükendim. El ele insabları görünce gözlerim doluyor, bir erkek olarak çok aşağılık hissediyorum. Evet kimse beni beğenmek zorunda da değil. Ama böylede yaşayamıyorum artık. Sanırım sonuma yaklaşıyorum. Sadece sonumun böyle biteceğini bilsem hayata dair bu kadar çabalamazdım?