Japonlar çekici değil mi?

Bilinç altlarında yatan duygu durumunun ilk iki kelamı olan "bunlar bana" diye başlayan ve iç sesiyle ya da dış sesiyle de "Nasıl olsa bakmaz" diye işin devam etme durumu söz konusu olan mevzu. Yani bilinç altında şekillenip, olay dışarıya vuruyor. Yarı yarıya... Ve bir yerden sonra da bu gerçek gibi addedilip, kişi tarafından kabul görüyor. O yüzden Yukarıda "bunlar bana" diye geçen kısmı tırnak içine almadım. Ya da şöyle de diyebiliriz direkt olarak: "Bunlar bana nasıl olsa bakmaz." Bak olayın özü buradan kaynaklanıyor işte. Yetersizlik duygusu...

Feminen bulan tipler "Ortadoğu insanı" olan modeller. Malum bunların kafa bir tuhaf çalışır bilirsin. Bu arada yorumuna geç cevap verdim, geç gördüm çünkü. O uzun yorumu yazıyordum buraya. Ondan geç gördüm.

"Bunlar bana nasıl olsa bakmaz." Şu cümlemde geçen "Bunlar bana" kısmında anlatılmak istenen: Ben ve onlar. Onlar ve ben. Yani önce kendini beğenmediğin için yarışa giriyorsun o karşı cinsinle. Cinslerinle ya da. Daha sonra da zihninde gelişen "ben ve sen" "sen ve ben" ilişkisinden sonra ortaya farklı bir sonuç çıkıyor. O da "Nasıl olsa bakmaz" "Nasıl olsa bakmazlar" gibi. Yani neden sonuç ilişkisi gibi bir durum var ortada. Zihnindeki nedenler, zamanla senin ağzından dökülen sonuçların yani gerçeklerin oluyor. Umarım anlatabilmişimdir demek istediğimi. O bahsettiğin yorumlardaki kişilerin de aslında özü buradan geliyor işte. Bilinçaltı... Hangi açıdan bakarsan bak işe, her zaman eğitim ile alakalı bir şey olduğunu görürsün o işin, o işlerin temelinde, temellerinde. O işin temelinde, o işlerin temellerinde. Hiç değişmez bu, hiç. Bilgi o yüzden güçtür işte...