Neden ağlıyoruz, üzülüyoruz?

Kendimiz bağlıyoruz bizde eksik olan bişeyi hissederek yapıyoruz çoğunlukla geçirilen zaman arttıkça bağlılık artıyor alışmaya başlıyorsun sonra çoğunlukla karşıdaki insan değişiyor kimin sevgisi ağır basarsa o alttan almaya başlıyor tabiki her şey alttan alınmıyor birsüre sonra olmuyor tutunamıyorsun artık düşmen gitmen gerektiğini anlıyorsun ama yapamazsın gibi geliyor mesela hergün saat 3 te kahve içersen bir süre sonra saat tam üç te canın kahve çekecektir buda onun gibi bişey varlığına alışıyorsun sonra gitmek zorunda bırakılıyorsun ya da sadece bırakılıyorsun anılar, yaşanmışlıklar yasanamamisliklar neden diyorsun neyi eksik ya da fazla yaptım bir süre eksik buluyorsun kendinde ve tekrar şansını denemeye çalışıyorsun çünkü alışmışın hayatında koca bir boşluk oluşmuş asıl üzüldüğün o boşluk işte bütün boşluklarında onlar geliyor senle sonra onada alışıyorsun bahane bulmaktan vazgeçiyorsun kendinde demekki diyorsun sevmemiş benim kadar sonra boşlukları yeni şeyler dolduruyor zamanla unutmuyorsun ama eskisi kadar acitmiyorda taki seni seveni bulanakadar