Bazı şeyleri nasıl bitirebilirim?

Nasıl başlayacağımı bilemiyorum. Fazlaca arkadasım olmasına rağmen hiçbirine bir şeyimi anlatacak kadar güvenemiyorum. O yüzden anonim şekilde yazayım ne olacak ki diye düşündüm. Herneyse. Bir kaç gün önce bir avm de kızlarla yemek yiyorduk. Bir masa öte de 4 yıldır plotonik olduğum kişi duruyordu. Yanında da bir kaç tane kız. yemek yiyorlardı. Aslında aklıma hiç kötü bir şey gelmemişti o sıra. Çünkü onu diğer erkeklerden ayıran tek şey olgunluğu ve ona özgü karizmasıydı. O öyle "her çiçekten bir polen" kafasında hiç olmamıştı. En son lisede konuşmuştuk. Liseden bu yana asla unutamamıştım onu. Aklıma her geldiğinde o kadar saf duygularla anıyordum ki onu ben bile şaşırıyordum. Bir kere olsun sesini duymak tekrardan gözlerinin içine bakmak ve tekrardan elini tutmak için yapamayacaklarım sayılıydı. Ancak her istediğimiz olmuyor bu hayatta. Avmnin orta yerinde yaptıklarını asla hatırlamak dahi istemiyorum. O gün onu hiç tanıyamadığımı fark ettim. Kızlara ortamı bozmayayım diye bir şey çaktırmadım ama çok kırılmış ve üzülmüştüm. Kıskançlığın getirdiği sinir ve onu o halde gördükten sonraki hayal kırıklığını hala üstümde taşıyorum. Her gözümü kapattığımda gözümün önüne geliyor. Kendi kendime "yeter artık kendini yiyip bitiriyorsun" diye öğüt versemde bir işe yaramıyor.
Eğer buraya kadar okuduysan da başını boş yere şişirdiğim için özür dilerim. Belki şu an derdini s**iyim falan diye sövüyo da olabilirsin. Haklısın valla ya. Taktım mı takıyorum deli gibi. Millete sarıyorum sonra. Ya neyse neyse. Ben bitireyim artık sorumu. Uzun lafın kısası kendime saygımı arttırmak için veya ne bileyim unutmam için tavsiyelerinizi her daim bekliyor olacağım. İyi günler.