Süzme g*e*ri zekalı olduğumu düşünüyorum haksız mıyım?

9 aylık ilişkimde erkek işi kadın işi demeden canla başla koşturdum... Ne istiyorsa yapmaya çalıştım... O istemiyo diye kendi isteklerimden vazgeçtim... İki çocuğuyla kabul ettim... Dostu oldum sırdaşı oldum arkadaşı oldum aşkı oldum... Hiç birini karşılık gözeterek yapmadım... Ailemi zora sokmayim onlara laf söz gelmesin diye gittim ortak oldum... En azından ortağı desinler gezerken tozarken gören eden olur da laf söylemeye kalkarlarsa diye... Sonunda tüm sermayeyi yatıran ben oldum tüm sorumluluğu alan da ben oldum ve şimdi tüm zararı çeken de ben oluyorum... Hadi o da önemli değil giden 3-5 bin olsun... Karşımdaki kişiden en azından biraz kıymetimi bilmesini bekliyorum o da yok... Yapılanı görmüyo, ne duruma getirdiğini görmüyo, eski karısından nankör olduğu gerekçesiyle çok şikayet ediyodu şimdi kendi nankörlük ediyo... Bişey söyleyince de ya sen benim içimi ne biliyosun belki söze dökmüyorum diyo... Hassas davranıyo vs. Sevdiğinden şüphe etmiyorum ama son günlerde beni mi seviyo yoksa benim sala*k gibi onun hayatını konforlu hale getirmemi mi seviyo karar veremiyorum... Hiç bi zaman kimseyi kendimden daha önde tutmazdım bencil değildim ama bu kadar da düşünceli olduğum söylenemezdi... Neyse ayrılmadan önce ağlama duvarı olarak yazdım görüş bildirmeseniz de olur...