Üniversitede bile sevgilisi olmamış erkek ezikliği nedir, işte budur?

Hayatta çeşitlilik her alanda çok fazla. Onu yapamadım, bunu yaşamadım, şunun için çok geç filan diye tasalanmaya gerek yok. Sana seni hissettirecek bir sürü şey yapabilirsin. Eksik olduğunu düşünüp üzüldüğün şeylerin çok daha iyi ve güzelini keşfedip tadabilirsin, yapabilrsin. Ahlanıp vahlanmanın sonu yok. Pişmanlığın da sonu gelmez. Yiyemedigin yemekler ve haltlar mi var; olsun. Hepsini yapsaydın başka şeyi kaçırıldığına yanacaktin. Bir sorunu çözersen diğeri gelir. Hayat böyle. Bu gidişata itirazin bir anlamı yok. Bir yerde okumuştum: " mutluluk, sükunet değildir. Gürültü ve kargaşa içinde sükunet hissetmektir" gibi birseydi. Her an aslında kaçırdığımizi veya değerlendiremedigimizi düşündüğumuz şeylerin daha fazlasını ve iyisini farketmeden yaşıyoruz. İcinde bir tatmin ve denge oluşturmadiktan sonra sarayda bin nimet içinde olsan "ah şu da..." dersin; içinde o tatmin ve denge kurulduysa hapiste de olsan mutlu uyur, mutlu uyanırsin. Dağıtıp toparlayamamis olabilirim. Kusura bakma. Bir de dert ne kadar büyük olursa olsun o derdi dert etmek daha büyük beladır. Bunu aşabilirsen yukun onda bire iner. Bir de şu var değerlendirlğim şey gerçek bir dert. mi?