İçimdeki sevgi eksikliğinden insanlarsız (sevgili, arkadaş, aile) nasıl kurtulurum?

: ) Yalnız da kalma, hayatın içinde yer almaya devam etmelisin.

Kendini kabullenmekten başlamalısın işe.
Ama bu kendini kabulleniş öyle ilk düşündüğün gibi bir kabulleniş değil.
Potansiyelini, yapabileceklerini ve yapamayacaklarını bil.
Sen yapabildiğin ve yapamadığın, sahip olduğun ve olmadığın şeylerle eşsiz, özel ve değerlisin.
Mesele bu çerçevede kendine hakkını vermekten geçer.

Terapi şu bu, bunlara aslında pek gerek yok.
Sen aslında içten içe kaynama noktasına gelmişsin. Patlama yapman gerekiyor sadece.
Bunun içinde artık korku ve tereddütlerinin üzerine yürüyeceksin, hatta koşacaksın.
Kaybedecek ne olabilir ki en fazla?
Ama çok şey kazanabilirsin.
Sen bunun kenarında seni kamçılayacak bir sebep, bir vesile bekliyorsun aslında...
O da şansına gelirse gelir. Ama gelmezse beklemeye devam edersin ve yıldan yıla sönersin.

İşte bunu aşabilmen için öncelikle bulunduğun topluluklara uyum sağlaman gerekiyor.
O uyumu sağlayabilirsen gerisi gelecek.
O uyumu sağlayamazsan hep bu çeşit sıkıntıları yaşarsın.
Bu toplulukların kafa yapısı, düşünceleri, zevkleri sana zıt gelse de yerine göre nabza şerbet vereceksin, maskat bu topluluk içerisinde kendi yaşam alanını oluşturabilmektir. Bu da uyum sağlamaktan geçiyor.
Korkularını aşmanın tek yolu dediğim gibi, korkularının üzerine gitmektir. Bunu gerçekleştirirken de asla ama asla zaaflarını, korkularını gösterme, belli etme, kendine dair özel şeyleri en özel bulduğun insana bile anlatma. Bu sana güç ve cesaret verecek, ekstra motivasyon sağlayacaktır.

30 yaşındayım

Henüz yolun çok uzun abisi, bu kadar karamsar olma : )

Biraz olsa da seni ağır etkileyen şeyler yaşamışsın.

Yakın zamanda mı oldu bunlar?

Bunun etkilerini atlatman için zamana ihtiyacın var.
Tabi bu geçecek zaman içerisinde de hayattan ve insanlardan kaçmamalısın :)

Yıpranacaksın.
Sıkılacaksın.
Sabırlı ol.
Ama süreçte de sana iyi gelen şeylere yönelmeye çalış :)

Ne yaptım ki : ) Yapacaksın, eminim. Rica ederim.