Benim neden aşktan yana yüzüm gülmüyor?

Ben ne zaman aileme karşı cıksam sonu hüsranla bitti.3-4 adım sonrasını görebilen anne ve babaya sahibim. Ne dedilerse hayatımla ilgili hepsi er ya da geç oldu. Onlar konuşunca yorum yapınca korkuyorum

Ben sosyal medyadan biriyle ne buluştum ne tanıştım bu zamana kadar. Siz hangi şehirde yaşıyorsunuz?

Tamam tanışalım olur ama hangi şehirdensiniz? Değişik bir durumum var o yüzden soruyorum önemli.

Takip attım

Kabul edersen yazabilirim. Haa bu arada soru hakkım bittiği için bu hesaba geçtim diğer gerçek hesaba da gecebilirim.

Hayırlısı buysa mevlam beni de böyle sinamışsa yapacak bir şey yok

Sağ ol ama bazen de evlenip boşanan insanlara bakınca kendi halime şükrediyorum. Böyleyse hayırlısı ne yapabilirim ama boşuna yaşıyormusum gibi de geliyor bazen kim için çabalıyorum kim için yaşıyorum diyorum

Muhafazakar bir aile değiller ama gelenekçi yapıları var. Sadece kızı da değerlendirmiyorlar karşı tarafın ailesine de bakıyorlar. Türk Kürt Laz olması önemli değil aile yapısının uymasını isterler. Onun dışında bir kadindan sorumluluk bekliyorlar işi olsun olmasın eş olabilecek bir kadın istiyorlar. Yani ev hanimligini da iyi becerebilmesi gerekiyor çocuğuna da annelik yapabilmeli. Boşanma diye bir şey bizim sulalede yok. benle her zorluğa girebilmeli en ufak kavgada kacmamali sebat etmeli. Geçmişini ben onemsemem ama benle birlikteyse gözü dışarda olmamalı ( zamanı biliyorsun).

Aslında ailem benden uzak aramızda 400-500 km var kızın ailesinin de bana çok yakın olmasını istemiyorlar. Evliliğime karisilmasin istiyorlar.

Evet öyle kızlar aslında karşıma çıktı ama nişanlı evli dediğin gibi. Hemen kapiyorlar. Benim de tek kötü bir yanım var inkar da etmem ;dağınık olmak ama bunun da bir sebebi var geçmişten gelen psikolojik bir şey zamanında çok düzenli olup da ufak pürüzler yüzünden ceza yemisligim oluyordu sürekli azar vs.. (askeriye 😁). Şu daginikligi aşabilirsem iyi bir adamım. Yoksa o dediğin kızlar bile beni çekemez.