Aşka anlam katan, onun için kanat çırpmak mı, kavuşmak mı?

Kendi kısacık ömrünü tanımlar gibi, "kuş ölür, sen uçuşu hatırla" diyerek aşkın en derin yerini işaret etmiş Ferruhzad.

"Bir kuşun havalanması için iki kanadı birbirine değmemeli" demiş bir başka şair... Aşkı tanımlarken verdiği emeği, uçmakla özdeşleştirirken... Umutsuzluğa gönderme yaparak.

İslam düşünürleri;

Sadi Şirazi, "Aşk'a uçarsan kanatların yanar."

Mevlana, "Aşk'a uçmazsan kanat neye yarar?"

Yunus Emre, "Aşk'a varınca kanadı kim arar?"

Diyerek, her ne kadar ilahi aşkı işaret etseler de, özünde aynı anlamı taşıyan aşka bakışlarını dile getirmişler, tarihin kapanan sayfalarında.

Ya size göre.. ? Aşk için kanat çırpmak mı, yoksa kavuşmak mı daha değerli olan?

Ya da...

Boş ver, yansın kanatlar... Varsın, uçmasın insanlar... Bırak, kırılsın kalpler...

Diyenlerden misiniz?