İlişkimde erkek arkadaşıma kendimi nasıl kanıtlarım?

Ailem ne kadar olumlu düşünmese de hiçbir zaman bana o çocuktan kesin ayrılacaksın demediler. Sadece kendi kafalarında onlara olumsuz gelen şeyleri bana söyleyerek benim kendi kendime görmemi sağlamaya çalıştılar. Ne söyleseler de ben de görüyorum sonuçta olumlu ve olumsuz yönleri. Ve her zaman için de aileme "ben onu seviyorum" dedim. Bu durum karşında hâlâ benden neyi kanıtlamamı istiyor anlamadım.

Şöyle bir şey sordum erkek arkadaşıma "senin kafanda belirli bir davranış veya belirli bir kurmam gereken cümle var da benden sadece onu duymak veya o davranışı gerçekleştirmemi mi bekliyorsun dedim" ben sana belirli bir şey söylemedim dedi. Sadece senin cesaretin yok ilişkiye karşı, bunu kanıtla diyor.

Dün annem ile konuştu kendini açık açık ifade etti. Tabi ki saygı çerçevesi içerisinde. Ben ne kadar konuşsam da annem beni kaideye almıyordu. Ama dün ikiside bir araya gelip kendilerini açıkladıklarında annemin bazı olumsuz düşünceleri değişmeye başladı, iyi oldu aslında bu konuşma. Onlar konuşurken bende konuştum tabi ki anneme karşı savundum erkek arkadaşımı. "Onun olumlu yönlerini, olumsuz yönlerini ben de görüyorum ama ben onu bu haliyle sevdim" dedim

Asında çocuklaşırım, bebek gibi severim onu ama baş başayken. Annemin yanında nasıl öyle söyleyim :))

Valla o annemin yanında bana "şurada ölüme git de ben ölüme de giderim senin için demişti". Ben çekiniyorum başkasının yanında hele ailemin yanındayken

Umarım tek beklentisi bu dur. Bir de şey demişti bana "sendeki sevgi değil de bağımlılık olabilir. sonuçta 3 sene beraberdik dedi". Ben elimden geleni yaptıkça böyle şeyler söyleyip yapılanları görmemesi kalbimi kırıyor açıkcası. Sevgimden neden şüphe eder ki bir insan. Ailemle bile tanıştırmışım onu