Ömür boyu sanat?

Evet travmalar ve kişinin entelektüel kapasitesinin birleşimi, örneğin sıradan bir vatandaş belki de kendini kaybeder delirirdi

Entellektueliyle bunu bagdastiramiyorum.
Bu bir icgudu, zevk, haz. Yani bir kadini begenmek, onu yakin hissetmek vrya sadece sexuel cekim. Bunlar hem genetik kalitim hem icgudusel haz, hem biliyorsun hayatta kalmak cogalmak icin ureme durtusu bircok faktoe bizi iliskiye yoneltiyor.
Bunun sanata, entelektueliteye zarar/kar noktasinda emin degilim.
LAKIN dogrudur ki, nerede uzak dogu inanclari, batil dinler gibi manevi inanclarda inzivaya cekilen alimler olsa hepsi yemek icmek ve zevkten uzak kalmayi tercih ediyor. Aslinda etkisi oldugu da dogru.
Fakat mevzu bence bu degil zira olaya bu acidan bakarsak konu "nedensellik" olur.
Bahsettigimiz ise bu degil

Evet doğru aslında dediğim gibi basit değil tabi sebebi, nasıl ki üremek içgüdü ise sanat yapmak da yani her şeyini ona kanalize etmek de bir nevi içgüdüsel oluyor bazı insanlarda, bu sadece entelektüel kapasitesi ile değil saplantı olmak, yetiştirme tarzı, takıntıli olmakla da alakalı. Yoksa kimse varoluşa karşı koyamadığı gibi doğuştan gelen üreme içgüdüsüne de karşı koyamıyor. Fakat diyebiliriz ki her şeyini sanata veya öğrenmeye veren biri nasıl oluyor da bir yerden sonra tükenip yeter demiyor ve hatta karakteri bu doğrultuda şekilleniyor. İnsan gerçekten hem çok dengeli hem de çok dengesiz

Bu aksam tabulari yikmaya dair sorudaki yorumda, inanc konusunda 180* dondugumden bahsettim.
O donemler ciddi ciddi vazifeli bir insandim biryerlde..
Orada tanistigim bazi ruhsal manevi derinligi yuksek insanlar gordumki, malum toplantilarda sofraya konan iki kuru pastaya bile goz etmeyip saatlerce bilgi ve ruhunu akitip sohbete, bir su icip yoluna bakiyordu..
Demem o ki, haklisin!
Hani gecen gece insanlardaki olmayan rasyonaliteden bahsettik. Dedinki insan istedikten, kafaya koyduktan sokra herseyi yapar ve buna inanip, anlasilamayacak sekilde onu dava edebilir, inanir demistin.
(Uzay macerasinda 100yili askin uzay deneylerine talip yizlerce bilim insanindan bahsetmistim sana)
Aslinda tamamiyla ayni seyden bahsediyoruz..
Insanoglu rasyonel degil.
Kafasina koyup dava edebilen insan oleecegini bile bile bilim icin uzaya da gidebiliyor; sanat inanc icin inzivaya da cekilebiliyor bazisi da cantaya ulasmak lux restoranda yemek kolay hayatlar icjn vucudunu ruhunu satip enerjisini kaybedebiliyor.
Insanoglu rasyonel degil, kesinlikle..

Evet doğru rasyonel değiliz. Çünkü bu tek başına bizim birşeylere olan ozlemimizi karşılamıyor. Sürekli gerçekçi olamayız, olursak imkansızı başaramayız. Tâbi bu gerçekçi olmaya nereden baktığımızla da alakalı fakat insanda mantık gibi duygular da vardır doğal olarak, şartlamak ise herşeyin önüne geçiyor. Çok garip bir varlık insan

Matematikseverim.
Materyali en guzel tanimlayan dildir sayilar, sever misin.
2 bilinmeyenli denklem kolaydir cogu sayisalciya. 3 bilinmeyenli denklem. Mehh, cozulur. Ama 5 bilinmeyenli denklemler ise cozulur ama ugrastirir.

Insanoglunda ise biljnmeyenlik ayri boyutta.
Zira matematikta biljnmryenler sayilir ve nitelenir x, y, z,.. Fakat insanoglunun beyninin dusunce sisteminin fiziksel cozumu, analizi yapilabilmis degil. Bizi besleyen degiskenler daha dogmadan once kodlaniyoe genlerimize. Ana karnindaki sesler, annein yasadigi stres bile sana hayatina sekil veriyor. Bilinc sahibi olup cocukluktan sonra ki unsurlari sayamiyoruz bile..
Bizi surungenlikten ayaga kaldirip, hayatta kalmak icin mucadelede bize bilinc kazandiran doga bize daha neler ogretecek. Bunun merakiyla doluyum.
2000li yillarda oda kadar bilgi makinasinda ancak 4islem yapabilen insan bugun super bilgisayarlar ile atomun altinda bambaska dunyalar quantum alemine goz kirpiyor. Baska boyutlar kesfediyor.
Birileri mucize, harcamak icin para/emek/zaman/kutsal deger ariyorsa buralar buyuk hazine. Ve tabiki insanoglu icin adanmasi kutsal bir yol.(bana gore)