BİR TÜRLÜ UNUTAMIYORUM?

Arkadaşlar 11 yıllık bir ilişkimiz 5.5 ay önce bitti. ben sırf o istiyor ailesi istiyor diye mersinden İstanbul'a herşeyi geride bırakıp yerleştim işe girdim. ev almak için fırsat kolluyordum. Her şey harikaydı. Bir gün ailem isteyelim kızımızı dediler benimki ile konuştum hayırlısı olsun diip duruyordu. sürekli erteledi yok korona olduk yok abimin eşi düşük yaptı ailem kendinde değil yok iş kuruyoruz ablalarımla aklımız onda yok yılbaşı yok bayram sonu die die sürekli erteledi. bir gün yeter artık dedim bayramdan sonrada olsa bu kez başka bahane ile geleceksin dedim. bana net bir şekilde cevap ver aha ben 30 yaşına geldim böyle nereye kadar sürecek dedim. bana net ol ona göre yolumuza bakalım dedim. sırf blöf yaptım ki ailesi ile konuşsun bizimkilerde hazırlığını yapsın mersinden gelsinler de bayram öncesi tanışalım bayramdan sonra da isteyelim die. 1 gün sonra işten döndüm ve aradım nolcu canım kararın ne dedim. doğru diyosun ben sürekli ertelediğimin farkına vardım ayrılalım dedi. ya dünyam başıma yıkıldı. 11 yıl boyunca okadar güzel bir ilişkimiz vardı ki bir kez olsun ayrılık sözü geçmemişti aramızda. kısaca terkedildim yalvardım yapma emeklerimize yazık biz birlikte büyüdük hayallerimiz vardı desemde asla geri adım atmadı. o gündür bu gündür yaşayan bir ölüden farkım yok gece gündüz ağlıyorum. hayatıma öyle bir işlemiş ki aldığım her nefeste onu düşünüyorum. ne yapmam lazım 5.5 aydır bu şekildeyim 15 kilo verdim öyle bir canım yanıyor ki anlatamam. nefes alamıyorum. sanki bir mezarın içindeyim uyanıyorum ve ayağa kalkmaya çalışıyorum. ayağa kalkmayı boş ver ayak parmaklarımı bile kıpratamıyorum. göğsümde bir ağırlık boğuluyorum. bide yalnız yaşıyorum nasıl unutabilirim. dün kpss vardı başarı mesajı atmış şirinlikler yapıyo resim falan attı inanın sınavda bile aklımdaydı. sınavdan sonra eve geldim içim nasıl yanıyo öyle. dayanamadım dışarı çıktım bi banka oturdum ağlamaya başladım içim yandı yandı anlatamam. rehberimde yüzlerce numara vardı ama benim derdimin çaresi yalnızca oydu. dayanamadım sana çok ihtiyacım var diye mesaj attım. dönüş yaptı keşke sınavın için başarılar dilemeseydim mesaj atmamam gerekirdi dedi. yapma dedim ses kaydı gönderiyodu sesini okadar özlemişimki sana okadar hasretimki dedim. 2 gündür nefes alamıyorum eve bile gelmek istemiyorum okadar canım yanıyorki dokunsanız ağlayacak durumdayım. bi başkasını ölecek kadar severken geleceği onun üzerine kurup tüm hayallerinizde planlarınızda o varken terkedilmek çok zormuş. intihar düşüncesinden vazgeçmiştim ama son 2 gündür ciddi ciddi yeniden düşünmeye başladım dayanamıyorum çok ağır geliyor. ben onun yerinde olsam asla kıyamazdım bu kadar acı çekmesine

BİR TÜRLÜ UNUTAMIYORUM?
Cevapla