Arkadaşlar lütfen yardım edin kalp mi mantık mı?

Çünkü ben bu sayfalarda ne söylüyorsam, gerçek hayatta benzer durumda olanlardan gördüğüm örneklere bakarak söylüyorum. Daha fazla zaman geçmeden bu konuyu sonlandırmaya bak.

Yâni benim doğrum ile sizin doğrunuz bir olamaz, netice itibariyle bu bir gönül işi. Acısı ve vebâli çok dehşetlidir ben buna karşı bir şey söyleyemem, belki şu doğrudur desem benim yüzümden zâlim bir elden tokat yiyeceksiniz.
Buna binaen derim ki, sâkin kafayla oturup muhâkeme edin kendiniz karar verin ve kaderinizi tâyin edin...

Yâni bazan bazı şeyler ne kadar zor olursa olsun öyle ya da böyle atlatıyorsun. Bunu hepimiz mutlaka yaşadık, yaşıyoruz, belki istikbalde dahi yaşayacağız..

Bunun vebâli şöyledir, meselâ sen ona en başından beri itiraz dahi etmeden bütünüyle ona kucak açtın, inkâr edilemez derecede umut verdin, onu ümitle dolu hayallere daldırdın lâkin sonra da biz birbirimize uygun ve denk değiliz, hem konum itibariyle hem çevre itibariyle onunla istikbalde bir şey olması imkansız içinde imkansızdır diyorsun ve bu fikirdesin.
Buna binaen, belki o bundan razı gelmeyecek, o dehşetli üzüntü ve çırpınışları içinde sana nefretle bedduâ edecek, belki sen zâlimler elinden tokat yiyeceksin, yâni mânevî tokat yiyeceksin..

Benim tavsiyem onunla bu meseleyi baştan aşağı konuşun, beraber karar verin, en âdil olanı da budur bence...

Rica ederim çok kıymettar mânevî kardeşim.. Hem sizin gibi çok az insan bulunur bu gibi ince hakikatleri dikkat ve hikmet nazarıyla okuyup anlayabilen.. Hem insanları yargılamak bütün bütün yanlıştır.

Siz yinede tefekkül ile Rabb-i Râhim'e dayan o neylerse güzel eyler...