Sizce İslam'da sevgili olmadan evlenmek olayı mantıklı mı?

Selam.

İlk olarak varsayımınızın tam doğru olmadığını söyleyeyim. Sonra buna değineceğim.

Görücü usulü evlilik çok mantıklı ve hatta günümüz sev-buluş-evlen sisteminden daha kalıcı evliliklerdir. Anne-Babalarımız, dede-ninelerimiz bu usülle evlendiler ve evlilikleri daimi idi. Ne boşanma ne ayrılık.

Çünkü; sevgili olanlar, buluşanlar ve hatta sevişenler; birbirleri hakkında herşeyi öğrenmiş, her şeyi yaşamış oluyorlar. Evlilikle değişen tek şey yüzük olduğu için bir gizemi kalmıyor ve bıkmalar-boşanmalar geliyor. Hele arkadaşlık-sevgililik sürecinde, taraflar maksimum gayret sergilemişlerse ve evlilikte kendilerini salırlarsa daha kötü oluyor. Yıldırım boşanmalar filan. En iyisi eski sistem.

Varsayımınıza (islamda sevgililik dönemi olmadığı varsayımınıza) gelince; lütfen İslamı bir mezhebe veya dört mezhebe sınırlamayalım. Bazı İslam mezheplerinde nişanlılık dönemi olarak sayabileceğimiz muvakkat-müta nikahı dönemi vardır. Örneğin caferilik-şiilik mezhebinde, taraflar bu nikahı kıyarlar. Bir süre ve şartları belirlerler. Mesela; bir yıllık gibi bir süre.. Aynı evde yaşanmayacak veya yaşanacak.. Gece kalma olmayacak veya olacak.. Cinsel birliktelik olmayacak veya olacak.. gibisinden şartlar belgelenip bir imam nikahı kıyılır. Bu süreç, mesela bir yıl içerisinde, taraflar dışarıda buluşup gezerler, aile ziyaretleri olur. Vesaire.. Bu süreç sonunda taraflar ömür boyu birlikte olmak istediklerine karar verirlerse, nikahı daimi-ebedi nikaha çevirip düğün dernek kurarlar. İlk nikahtaki kısıtlamaları kaldırırlar. Eğer tarafla devam edemeyeceklerine kanaat getirirlerse, nikahı yenilemezler ve boşanmış olurlar. Boşanma sonrasında, kız yeni birisi ile başlamadan önce iddet süresini (4 ay) beklemek zorundadır. Ülkemizdeki mezhepçiler tabii, bu tür nikahı tek gecelik aşk olarak lanse edip karalamaya çalışsalar da bu böyledir. Yani; şimdikilerin nişanlılık süreci olarak tanımladığı kavram İslamın bazı mezheplerinde hep vardı zaten. Adı muvakkat-müta-süreli nikahdır. Peygamberimiz döneminde ve ilk halife döneminde uygulanmıştır. İkinci halife, bazı insanların bu nikah türünün suyunu çıkardığını görünce kaldırmıştır ama bazı mezhepler; Peygamberimizin şeriatını halifelerin değiştiremeyeceğini, helal olan şeyi haram saymamaları gerektiğini, yalnızca işin suyunun çıkarılmaması için bir denetim olması gerektiğini vurgulamışlardır. Ki, olması gereken de budur. Örneğin; İran'da namahrem olan kız-erkeğin buluşması, gezip-tozması yasaktır. Eğer gezip-tozacak sevgili olacaklarsa; aileler haberdar edilir ve razı olurlarsa bu nikah kıyılır bir süreliğine. Ellerinde bu evlilik cüzdanı ile buluşup dolaşırlar. Süreç sonunda ya düğün yapar daimi evliliğe çevirirler. Ya da yenilemezler, nikah bozulur.

Ayrıntılı bilgi için şu kitabı okuyabilirsiniz:

Kitap ve Sünnet Işığında Müt'a Nikâhı. Yazar: Abdulkadir Çuhacıoğlu, Kevser Yayınları

Ayrıca aynı yayınevinden şu kitabı da öneririm:

Eş Seçimi. Yazar: İbrahim Emini