Sevgilim ben senin kölen miyim dedi?

Haklısın. Bende benim için çabalıyor derdim. Kendisi psikolog ve bana o yönde kurslar aldırıyor ben senin dediklerini yapmak zorunda değilim kuklan dediğilim dedim benim kuklamsın ben eğitim alırken hocalarımı eleştiriyor muydum dedi. Eski nişanlısı buna bana bakmak zorundasın bakacaksın dermiş aylık 2 bin tl yollarmış kıza bundan şikayetçi olduğunu söylerdi bana. Aklıma geliyor hepsi çok zoruma gitti. Ben bir şeyler için çabalıyorum destek olmak için.

Siz onun çizdiği yolu izlemek zorunda değilsiniz, onun yolunu sizinkinden daha doğru yapan hiçbir şey yok. Bu şekilde üstten üstten konuşması çok çirkin, eski ilişkisinin acısını sizden çıkarması ise iğrenç. Belli ki aşamamış bazı şeyleri kendini iyi hissetmek için de sizi kullanıyor, en ufak olumsuz tutumunuzda takındığı tavır ortada. Beyefendi çok istiyorsa gitsin kendine oyuncukçıdan kukla alsın onu oynatsın. Ben, kölen miyim sorusuna değil de 25 dakika nutuk çekmesine takıldım. Hiç kimsenin karşınıza geçip sizin hayatınız hakkında ahkam kesmesine müsaade etmeyin. Tavsiye verebilir bence böyle yap diyebilir ama karar mercii kendisiymiş gibi davranamaz. Kadınlar böyle erkeklerin yanında ezilmesin diye çalışsın üretsin diyoruz. Siz hem çalışan bir kadın olup hem erkeğin egemenliğini kabul etmişsiniz, böyle olunca verilen emeklerin ne anlamı kalıyor?

Her zaman beni eleştiriyor en son AVM'de yürürken yüksek sesle beni eleştirdi sitem etti bende bağırarak konuşma insanlar duyuyo ne dediğini dedim. Birden elimi fırlattı eve gidiyoruz dedi tamam dedim gittik. Aile terapistiyle görüştük ertesi gün memnun kalmadı şimdi sadece bana psikolog arkadaşından yardım almamı söyledi kendisi ayarladı. Üç haftadır onunla görüşüyorum. Olayların tüm sebebi benden kaynaklı gibi davranıyor. Bugün de öyle oldu ben tamam dikkat ederim konuşmama dedim üstüne bir suru sey dedi cevap vermedim vazgeçtim kurstan çalışmıcam dedim şimdi senin ellerin titriyodur şöyledir böyledir ailene dedin umut ettiler çevrene ne diceksin vs dedi. Hiç bir şey demeyeceğim dedim eğer bu işi yapmak istiyorsan beni dinleyeceksin millet psikologtan kurs almak için onlarca para veriyor dedi. Bende inat ettim istemiyorum iptal et diye. Çalışmam ilerde de bakarsın dedim kölen miyim senin diyor

Ben istediğim için o eğitimi aldırıyor ama bana çok fazla müdahale ediyor. Soğudum zaten içimden de gelmiyor artık. Yapamazsın zaten sen bu inatla bu mesleği bence de boş ver dedi en son.

Siz psikolog ile görüşme ihtiyacı duyarsanız kendi seçtiğiniz biri ile görüşürsünüz, onun arkadaşı olduğunu bildiğiniz biri zaten faydalı olamaz, tarafsız olamayacağı için sizi kabul etmesi meslek etiğine de uygun değil. Kendisi bana dizilerdeki her şeyi ben bilirim kafasındaki kasıntı anneleri hatıralattı, çocuklarının hayatını baskıları ile mahveden ve iyi bir şey yaptığını sanan anneler.

Benim de sürekli suçlandığım bir ilişkim olmuştu insan kendi yetersiz hissediyor ve özgüveni paramparça oluyor. Şu an 3 yıllık bir ilişkim var ve çok mutluyum. Onunlayken her şeyi başarabilir gibi hissediyorum ama boş bir özgüven değil istediğim şey için uğraşma motivasyonu veriyor bana. Bence her insanın hayatında böyle biri olmalı, başka türlü hayat çekilmez oluyor.

Psikolog onunla aramda kalacağını hiç bir şekilde dışarı sevgilime yansıtmayacağını böyle olmasınım doğru olduğunu en basında söyledi. Sevgilim de rahatça konuş dedi kendisi süreç hakkında bilgi almak için arıyor onu bazen. Kötü bir şey yapmıyor meslek edinmemi istiyor anlıyorum çabasını ama bin kere eleştirmeyle psikolojimi alt üst etti. Birine bir şeyi bir kez söyleriz bin kez söylersen herkeste ters teper yapacaksam da yapasım gelmiyor artık. Özgüvensiz olduğumu da söylüyor özellikle onu kıskandığım için.

Duyduğu şeyleri gidip anlatmaması ayrı şey, tarafsızlığını koruyamaması ayrı şey tabii ki size ben bunları sevgiline anlatacağım demeyecek ama o da bir insan neticede duyduğu şeyler karşısında düşünceleri etkilenir bu yüzden ben hiç doğru bulmadım. İnsanlar psikoloğa hiçkimseye anlatamadığı şeyleri anlatmak için gidiyor, siz bir kişinin sevgilinizin arkadaşı olduğunu bilerek ona her türlü özelinizi açamazsınız. Resmen ondan bağımsız destek alma lüksünüz bile yok ve bunu bana rahat ol dedi zaten diye normal görüyorsunuz.

Benim kontrolüm altında psikologluk yapar sana diyor. Kendisinin stajyeriydi o çocuk. Benim memnun olmadığım şeylerde onu uyarıyor falan

Sorun da o ya zaten her şeyin onun kontrolü altında olması, onunla sorunlarınızı anlatabileceğiniz psikolog bile onun kontrolü altında. Sizce bu sağlıklı bir durum mu?