Sizce neden evde kaldım?

Bence kendine evde kalmış bir insan olarak bakmamalısın en başta. Artık günümüz de evliliğin yaşı pek kalmadı yani en azından belirli bir sınıra kadar kalmadı o yaşta 40-50 bazen 60. Her neyse kendini geliştirmiş olman güzel bir şey, hobilerin olması güzel bir şey. Ama bence senin tek sorunun insanlara güvenmesini bilmiyorsun ve kendini çok kapatıyorsun asosyalliğin alışkanlık haline getirmişsin. Ailenin ne olduğu pek önemli değil sen 33 yaşında bir kadınsın baban şuna buna izin vermiyor diye bir şey yok. Bir şeyi yapmak istiyorsan yapıyor olman lazım evde otura otura onları dinleye dinleye bu yaşına kadar gelmişsin ne değişmiş hiç bir şey. Arkadaş ortamın olmalı, insanlar tanımalısın, ara sıra flört ettiğin erkekler olmalı yakın çevrenden. Ha elbette niyeti seninle ciddi düşünmek olmayan insanlar yine çıkacaktır karşına ama herkes böyle değil sen kendini bilirsin, nasıl davranman gerektiğinden emin olursan karşında dünyanın en sapık erkeği olsun senin herhangi bir davranışın yoksa bu konuda hiç bir şe yapamaz dener bir şeyler sözlü olarak sonra gider yoluna. Her erkek böyle değil yani illaki seni sevip seninle ciddi düşünmek isteyen vardır ama evde oturdukça babanı, ananı dinledikçe bunu öğrenemezsin sadece erkekler namusuma göz dikiyor diyerek olduğun yerde yaşlanır gidersin. Dışarıda koca bir hayat var, farklı farklı insanlar var, yeni arkadaşlıklar edin, sosyal hayatın olsun, hobilerini çoğalt, kariyerin varsa onda ilerle hayat senin, bahsettiğin kadar güzelsen yaşının ne önemi var ki. Kendine bakıyorsan hiç bir önemi yok evde kaldığın falan yok sadece kendini duraklatıyorsun, ailenin de buna karışmasına izin veriyorsun sen özgür bir kadın olmalısın bu yaşta baba sözü dinlemek saçmalık.

keşke bekar olsaydım :) çok iyisin bence. az tebessüm ediyor olabilrsin. belki elit görünümlü erkeklerin yaklaşmaya cesaret edemediği birisin. görseydim bir fikrim olurdu