Arkadaşlar yardım edin…?

Of arkadaşlar ya özgüvenim o kadar düşük ki yapabildiğim çoğu şeyi şu aptal his yüzünden yapamıyorum. Misal üniversitede bir futbol takımındaydım yani ne çok iyiyim ne çok kötü ama benim gb arkadaşlar da vardı ama ben hep kendime göre kötü geliyorum. Berbat geliyorum..3 sene önce futbol hakemliğine çıkmıştım daha ilk maçım kötü geçti diye iki sene ara verdim ilk maçta bıraktım. Ama hayatımda en çok istediğim şeylerden biriydi devam etmek ama yok yani yapamadım. Bu sene tekrar devam ettim daha fazla maça çıktım 5 oldu ama hepsinde yine aynı tedirginlik, o kalp çarpıntısı, o hayattan soyutlanma mide bulantıları… Ne yapacağım ben ya yeter artık. Ağlamak kendimi parçalamak istiyorum bazen. Hayat akıp gidiyor ama ben istediğim şeyleri yapamıyorum sanki cesaretim biryerlerde takılı kalmış, kırılmış gibi arkadaşlar bir daha bana dönmüyor.. Özel hayatım hep kısıtlanıyor.. Üzerime ceket almadan kıyafet giyinemiyorum, topluluk yerlerde konuşamıyorum, eve misafir gelince odaya kaçıyorum, birine nasılsın bile diyemiyorum.. Aşık olsam sevdiğim adama bile onu sevdiğimi söyleyecek cesaretim yok. Kafayı yiyeceğim artık. çok sıkılıyorum, çok bunalıyorum. Allahaşkına ne yapacağım ben…