İşte hiç bir insana hiç gitmez gözüyle bakmıyorum. Gerek iş, gerek arkadaş ortamı, gerekse ilişkilerim. Her şey bitmeye mahkum. Önemli olan şey saygıdır. Saygının bitti yerde her şey biter.
Bazıları var; Aşık olup öyle evlenmek istiyor. Bende durum tam tersi, 😅 Evlenip öyle eşime aşık olmak istiyorum.
Zaten ilk gideceklerin arasında yer alıyor "o gitmez" dediklerimiz. Hani derler yaa bide "sen iyi bir insansın, ben seni bırakmam, şöyle yapmam" gibi sözler söylerler ama içi boş olduğunu zamanla görürsün. Geriye dönüp baktığında her şeyin yalan olduğunu anlıyorsun. İnsanın vicdanı rahat olması gerekiyor. Ve tüm gidenlerde benim vicdanım rahat. Çünkü verdiğim her sözün arkasında durdum. Duramayanlar gidenlerdi..
Valla eski eşim beni aşırı derecede yanıtı her an yanımda olur beni seçer sayar falan diyordum ama ben kaza geçirdikten sonra hiç tanıyamadım.. sözde yanımdaydı ama olmuyor olamıyordu yanımda yani öyle karışık bir mevzu
Hiç gitmez demedim demem de herkes birgün gidiyor zaten o yüzden demem dememde giderlersede umrumda olmaz kimse için kendimi üzemem ailem sevdiklerim hariç benim için kimse değerli önemli değil gitmek isteyen gidebilir
Mevlana’nın sözünü hatırlattı. Dostun düşman düşmanın dostun olur, hiç gitmez dediğin yar dediğin el olur şaşırırsın ve olmaz dediğin her şey olur. Devam eder gider bu söz
Hiç gitmez gözüyle bakmıyorum insanlara, bir gün illa bu da gidecek düşüncesi hep oluyor. Hoş yine de gitmeler etkiliyor, alıştıramıyorum kendimi bu duruma.
Çocukluk arkadaşlarım dost bildiklerim yanıltmadı. Yaniltanlar da kendini yanılttı. Kalanlarla yola devam ediyoruz. Yaniltanlar kalsaydı sırtımızdan vurabilirdi belki.