Benden hoşlanana mı benim hoşlandığıma mı şans vereyim?

Bir çocuk var kendisiyle ara ara konuşuyorum ama hep konuşmak istiyorum. Onunla konuşurken heyecanlanıyorum gülüyorum. Fakat her zaman online olmuyor. Çocuk böyle yaptıkça da ona daha çok çekildiğimi hissediyorum. Onun peşinden koşmak istiyorum. Öbür yandan ilgi ve zevklerimin farkında olan biri daha var. Onun bana hisleri var fakat benim ona yok. O kadar mantığıma uyan biri ki. Anlatamam. Fakat işte aklım diğer çocukta.
Neden bizi peşinden koşturana daha çok çekiliyoruz peşimizde koşana kalbimizi nasıl verebiliriz?

Bu arada iki çocuğu da parmağımda oynatmiyorum. İlkiyle arkadaş olarak konuşuyorum. İkincisi de ilgisini anladığım ve mesafe koymaya çalıştığım kisi (mantigima uyan) O da farkında. Ama bunun böyle olmayacağını beynim bas bas bağırıyor. Birini kesin olarak hayatından çıkar diyor.

Sizce beni sevene bir şans mı vermeyelim onunla baya ciddi oluruz gibi. Yoksa benim hoşlandığım kişiyle oldurmaya mi uğraşayım? Mutlu olmak istiyorum artık.
Benden hoşlanan Adanalı diğeri de Konyalı.