Aşk, insanı çocuklaştırır mı, yoksa olgunlaştırır mı?

Bence ikisi de olması gerekiyor eğer ikisi de yoksa zaten soeun vardır demektir insan sevdiğiyle çocuk da olmalı, arkadaş da, yeri gelince anne, yeri gelince baba, yeri gelince dayanacak bir taş, yeri gelince de olgunca konuşabileceği olması gerekiyor benim görüşümce.

Aslında ikisini de yapıyor bu aşk insana
Bazen tıpkı şımarık bir çocuk gibi nazlanığ, ilgi bekletirken insana en saçma cümleleri kurdurabiliyor misal
1.70 boyunda ciddi görünümlü sert mizaçlı hanım kızımız aşık olunca agucuk mugucuk yaparak konuşmaya başlıyor peçeteden kalp yapıp evde saklambaç oynayan şımarık bir kız çocuğu gibi kucaktan inmiyor 😂
Aşk insanın kimyasını bozar aynı kız yeri geldiğinde öyle olgunca bir söz eder davranış takınır ki şaşar kalırsın.

Aklıma bir arkadaşım geldi sen bu soruyu sorunca ayı gibi iri yarı adam kavgaya girse insanı ikiye böler yeminle sevgilisiyle konuşmasına şahit oldum telde kahkaha attım bildiğin oğlan çocuğu resmenn😂
Yani aşk bu mecnuna çöl Ferhat dağ deliren bize neler yapmazki
Adamın aklını alır ne yaptığı anlamazsın

Beni çocuklaştırıyor zaten olgun bir insan değilim sadece olgun rolü yapıyorum. Çocuklaşınca birileri kantarın topuzunu kaçırıyor bu coğrafyada velhasıl yanlış coğrafyada dünyaya merhaba demişiz.
Bizi bir ispanya, yunanistan, güney amerika burada doğmak isterdim. Varsın olsun adımı sebastian koysalardı, doğallıktan uzak yaşamaktan iyidir içindeki çocuğu öldürmeden