Harbi soruyorum.. kizlar neden evlilikten kaciyor?

Valla tüm hayat bekâr geçer de bence ya da 30 lardan sonra ama o zaman da bazı alışkanlıklar olduğu için zor geliyor

Yani o da sırf yaşlanınca yalnız kalmayıyım falan diye ya da toplum baskısından. Yoksa evlenmek aptallık. Evli biri olarak söylüyorum bunu. Ömrümden 10 sene gitti 5 yıl içinde şimdiki aklım olsa evlenmezdim. Ki eşimi seviyorum buna rağmen diyorum. Sevgi her şeyi çözmüyor

Özelden yazamam buradan özet geçeyim. Çalışsam da evin işi ben de o sadece yardım ediyor. Yemek, temizlik vs ben elimi sürmediğim sürece olmuyor. Hadi o neyse. Çocuk oldu. Onun bakımı, uykusuzluğu, atakları, beslenmesi, gelişimi, eğitimi her şey çok zor ve bitmiyor. Biri bitiyor diğeri başlıyor. Evet çok güzel çok seviyorum, çok tatlı, ona bir şey olsun asla istemem ama bu çok zor ve fedakarlık gerektirdiği gerçeğini değiştirmez. O da yapıyor elbette bir şeyler ama ben ilgilenmeden olmuyor. Velhasıl bekarlık kolay sadece sen varsın istediğin gibi yaşarsın. Fakat evli olduğunda sorumluluk artıyor ve bakman, ilgilenmen gereken kişi sayısı da aynı şekilde. O yüzden insan iyice düşünmeli evliliğin çocuğun tüm hayatını etkileyip değiştireceği gerçeğine göre hareket etmeli

Yardım etmeniz güzel ama eminim eşiniz ilgilenmeden bazı şeyler olmuyordur. İşte bu da kadınları yoran ve yıpratan bir şey. Çocuk olduktan sonra yeri geliyor tuvalete gidecek vakti bulamıyorsun. Yani kadınlar evlilikte kendinden çok şey veriyor. Her ne kadar eş sevgisi ve desteği olsa da bu gerçek değişmiyor ne yazık ki

Evet öyle ama hayata bir defa geliyoruz ve bu yüzden kendinizden o kadar vermek bir yerde saçma geliyor insana. Gençliği feda etmenin anlamı yok. Ne kadar geç o kadar iyi ki sadece evleneyim de benim de çocuğum olsun kafası ile yapılmamalı. Gerçekten hakkını verebileceğine inananlar yapmalı çocuğu. Evlilik konusunda da eşler birbirine yardım etmeli ve kadının yaptıklarının yarısını yapmalı. Saygı, sevgi, güven yitirilmemeli ancak o zaman evlilik yük olmaktan çıkar

Ben de öyle diyorum ama anne olmadan önce böyle olduğunu bilseydim ertelerdim. Ben tek başıma baktım çocuğuma. Eşim sehir dışında çalışıyordu. Ailem başka şehirdeydi. Onu büyütene kadar çok çektim. Güzeldi de elbet onun gülüşü için yapmayacağım şey yok ama ömrümden sene götürdü mü evet götürdü. 24 yaşında geçmeyen bel ağrım var ve bu anne olduktan sonra oldu. Şimdi 2 yaşına geldi tam rahatlatayacağım dedim bu seferde sürpriz ikinci hamilelik oldu. Ki hiç düşünmüyor ve istemiyordum. Bu kadar olumsuz olmam o yüzdendir belki de. İki bebekle tek başıma ne yapacağım diye düşünüyorum sürekli.