Aşk acısından delirecekmişim gibi hissediyorum?

Acını yaşaman gerekiyor ve mümkün se bunalıma girmeden haklı haksız diye kendini yormadan hayata kahretmeden kendini küçük düşürmeden dünya yıkılmış altında kalmışsın gibi düşün ne yapman lazım sa onu yap veya şöyle söyleyim sen bir ev yaptın öyle zor şartlarda öyle sıkıntılı dönemler yaşayarak para biriktirdin ki ve mükemmel olmasını kusursuz olmasını istediğin için 3 4 yıl çalıştın didindin ve sonunda evi yapacak duruma geldin başladın yaptırmaya şöyle olsun böyle olsun oda olsun buda olsun bahçeler ağaçlar havuz vs vs sonra muhteşem bir villa yaptırdın bi ev bitti her şey mükemmel ohhh mis gibi hayat çok mutlusun bir gün dışarı çıktın sonra bi telefon evin kule dönmüş ne yapardın ağlar üzülür yıkılır hüsrana uğrardın ama hayattan vaz gecermiydin gezmez din ev sonuçta yine çalışır yine yaparsın işte aynı şekil acını yaşa ve ders çıkar nerde hata yaptın hatan var mı yokmu bunu düşün ağla içindeki öfkeni at ve git düzel bi duş al hazırlan sana iyi gelen arkadaşlarınla vakit geçir slow şarkılar dinleme hayata küsme kendini yıpratma ve şunu bil bir gün karşına yine birisi çıkacak hatta nasipse sen bir gün anne olacaksın bunu düşün allah hadi iyi bak kendine hoşcakal

Kendine gel... İlişkiler bitebilir, dünyanın sonu değil... Bir kişiyi takıntı yapma, bittiyse, bitmiştir... Aşk acısı dediğin şey ile, sigarayı bırakmaya çalışırken hissedilenler benzer şeyler. Yapma bunu kendine... "Başkasını bulursun" demeyeceğim, çünkü bu dönemi tek başına atlatmak ZORUNDASIN...