Aşkın metafiziği?

İnsanın sevgisi, kişinin sevgisi midir? Ya da iki bireyi mi temsil ediyor? kişiyi seviyor muyuz, çünkü o güzel, iyi ve bize faydalı mı, yoksa değil mi?
daha ziyade bu nitelikleri önkoşul olarak kabul ettiğimiz durum
kendisi oldukça farklı bir şey olan aşkın, bu niteliklere gerek yok mu? diğeri gibi değil mi
kendi alanlarının oldukça ötesinde uzanan bir nedenin etkisi? Değil mi
kişiyi güzel ve iyi yapan şey kendini sevmek mi?

Egoizmden kurtaran sevgidir. Bizi açan sevgidir ve
başkalarına erişilebilir. İzlenimler almamızı sağlayan sevgidir.
başkalarından ve onlara kendimizinkini vermek. veren sevgidir
sempatiyi doğurur ve besler. ...

Sevgi, herkesin birliğinin anlık bilgisi ve algısıdır.
hayat. Aşk, yaşama arzusunun en yüksek ifadesidir. O
prototiplerine yönelik derhal çaba gösterilmesi ve bunların tanınması
İradenin kendisi olan İdea'daki her şey. aşk aslı
ve iradenin doğal dürtüsü ve dolayısıyla
diğer tüm dürtüleri. İrade nesneye doğru döner ve çabalar.
onunla bir olmak, çünkü nesnede kendi
prototip ve kendi doğası, çünkü içinde arar ve bulur.
Olay aslında bu.

Schopenhauer'ın bu olgusuna gelecek olursam; Çocuk sahibi olma arzusunun birçok ilişkide temel bir motivasyon kaynağı olduğu kesinlikle doğrudur, ancak insanların birbirlerini "sevmelerinin" tek nedeninin bu olduğunu söylemek oldukça indirgemeci ve karamsardır. İnsanların sevgi dolu ilişkiler kurmasının arkadaşlık, karşılıklı destek ve cinsel çekim gibi birçok başka nedeni vardır.

Bununla birlikte, ilişkiler öncelikle üreme amacıyla oluşturulduğunda bile, önemli bir duygusal bileşenin dahil olduğunu hatırlamak da önemlidir. Ebeveynler ve çocuklar arasındaki bağ, var olan en güçlü ve en önemli bağlardan biridir ve kesinlikle basit bir genetik değiş tokuşa indirgenebilecek bir şey değildir.

Kısacası, çocuk sahibi olma arzusunun birçok ilişkide temel bir motivasyon kaynağı olduğu doğru olsa da, insanların bu bağları kurmasının tek nedeni bu değildir. Ayrıca göz ardı edilemeyecek güçlü bir duygusal bileşen vardır.