Karakterine aşık olduğunuz adamla anlaşamadığınız halde evlenir misiniz?

Tartisma olduğunda simdi konusmayalim ofkeliyken hicbir yere varamiyoruz. Sonra konusuruz diyor. Ondan bi karsilik, bi kere de hayirdir sorun ne demesini bekliyorum. Ama o hicbirsey olmamis gibi devam ediyor. 3 gun sonra tekrar ortada bi sorun var diyorum "sen yine eskilere takili kalmissin. tartismak istiyorsun benim kafam kaldirmiyor" diyo. Bende gormezden gelmeye calisiyorum ama bu sekilde nereye kadar devam eder.

bende aynı şeyleri yaptım. konuşuyorum olmuyor. sustum olmuyor. onun yaptığı gibi hiç bir şey yokmuş gibi görmezden geldim olmuyor. en sonunda "sen ortada bir sorun yok diyebilirsin umrunda olmayabilir ama benim için bi sorun var ve sen ne kadar devam edebilsen de bu sorunu ben çözemeden devam edemem. ki bu sorunu da seninle oturup çözmem gerek." dedim. "seninle bi ara uzun uzun konuşmayı düşünüyorum bende" dedi ve yine uzunca bi sessizlik "yapıcı olmayı beceremiyorsan benim elimden daha fazla bir şey gelmiyor. sürekli birbirimizi yoruyoruz. bana birtek gitmek kalıyor" dedim. o da "sorunları sıcağı sıcağına çözme taraftarı değilim. elbet birgün çözerdik ama sen değer veriyorum diyorsun ancak şimdide gitmekten bahsediyorsun. oldurabilirken oldurmaza sokuyorsun. tartışmalarımız da bi sonuca varmıyordu. sende belli ki sıkılmışsın. gitmek istiyorsun gideni zorla tutamam." diyip devamında ben sana şöyle değer verdim böyle değer verdim diyip allaha emanet" dedi.

kim haklı kim haksız bilmiyorum ama son anda bile suçlanınca artık kendimi hem aciz hemde tükenmiş bitik bir vaziyette buldum.

inandığına göre sıcağı sıcağına olursa öfkeyle çözülemezmiş. o yüzden de biraz üzerinden zaman geçip sakinleşilmesi gerekirmiş. ben hep sıcağı sıcağına çözme taraftarıyım. ama e hadi yine de düşüncesine saygı duydum kabul ettim. bigün sorunlar çözülür diye bekledim. baktım bi kere de "hayırdır sorun ne" demedi. ben konuyu tekrar açınca da "eskilerde çok takıntı kalıyorsun" diyor. bu şekilde evlilik asla devamm etmez ama onun beni iyi hissettirdiği günlerii de özlüyorum. bu durumdan nasıl kurtulacağımı inan bilmiyorum.

sorun görmeyen biri böyle teklif ile gelsem "aşkım bizim bi sorunumuz yokki" diyecek ve yine beni görmezden gelecek. o yüzden hiç denemeyi düşünmedim. katılmadık

ben ona "elimden gitmekten başka bir şey gelmiyor." dediğimde profilinde araba storysi paylaşıp arka planda "gökhan özen bile bile yandı yüreğim (yana yana söndü yüreğim
benim sonum sende bilirim
unutamadım seni…...)" çalıyordu. o günden sonra da ne eski samimiyet oldu ne başka bir şey. gidişimi kabullendi. belkide o storyde kalbininde aklınında başkasında olduğunu anlamalıydım. gidişimi kabullenerek de bunu doğruladı. bundan sonra da ne o eski o, ne ben eski o. düzelir mi bilemiyorum.

Onunla doya doya ask yasarken hayati paylasmak istiyorum. Iyisiyle kotusuyle herseyi yasayalim istiyorum ancak istenmedigin yerde durmak iinsanin ke dine yapabilecegi en acimasiz kotuluktur. Kendime saygimdan onume bakmam en dogrusu.

Kendimi axiz ve bi o kadar yorgun tukenmis hissederken hic kolay olmayacak. Ama bir gun arkama baktigimda herseye gulumseyip gececegim. Şu an tek istegim Umarim o da pisman olup geri doner

Kiymetimin anlasilmadigi bir yerde anlasilmaya calismak yoruyor. Gercekten birgun kiymetim anlasildigi, anlattigimin anlasildigi bir yerde daha da mutlu olur muyum?