Bizim de bir sevenimiz olur mu ki?

Herkes takmış koluna sevgilisini veya dostunu cıvıl cıvıl geziyorlar sokakta. Ben ise her zamanki gibi yalnız başımaydım. Yalnızlığa bir nebze olsun alıştım ama kalabalığın içindeki yalnızlığa bir türlü alışamadım. Ne zaman biter bu yalnızlık, kaderim mi böyle yoksa Allah'tan reva mı bu bana. Hiç bilmiyorum. Tek bildiğim deli gibi aşık olmak ve sevilmek istiyorum. Keşke benim de ufak da olsa bir çevrem olsa. Yalnız kala kala iyice konuşacak bir şeyler bulamaz oldum, içime kapandım ve umutsuzlaştım. A101'de işe girecektim bugün iş görüşmesine çağırdılar. CV'mde açıktan okuduğumu belirtmeme rağmen diploma istediler. Boşu boşuna gidip bekledim orada yarım saat. Ne bu milletteki diploma fetişi anlamıyorum. Kalmış zaten şurda lisenin bitmesine 1 sene alsanız ne olur? Zaten int1harın eşiğindeyim, hayat yüzüme hiçbir yönden gülmüyor. Hem çalışırsam biraz zayıflarım ve açılırım, belki bir çevrem de olur sanmıştım ama bu da olmadı. Dönüşte de gideyim bari bir şarap alayım içer kafamı dağıtırım dedim 2 hafta önce 30'a aldığım şarap da 55 lira olmuş. Marketten de eli boş döndüm. Hayat bana hiçbir şey vermiyor iyice sıkıldım. Bu A101'den gelen iş teklifi olmasaydı evimizin altındaki kömürlükte int1har edecektim. Tavanda ipi hazırlamıştım öylece beni bekliyordu tam o sırada beni aradılar dediler gel cumartesi günü saat 2'de görüşelim, bunu duyunca yine hayata bağlandım. Ama anladım ki yine yanılmışım, hayat resmen benimle dalga geçiyor. Her zamanki gibi yine elde var sıfır.